Blogg Orra Tómassonar

Problem
Alice and Bob, are going to a cryptography conference. They happen to represent different nations that do not trust each other and both Alice and Bob are each going to propose a new cryptography standard.
Everyone at the cryptography conference is suspicious of each other, and think the representatives from other nations than their own are proposing standards without telling the whole truth behind them (for example that they have hidden backdoors).

Solution:
- Alice generates a big random prime and makes it public.
- Bob proposes a cryptography standard and makes the encryption and decryption algotithms public.
Bob's encryption function is
c=E_bob(p,k)
and his decryption funciton
p = D_bob(c,k)
where c is cryptogram, p is the plain text and k is the key.
- Alice proposes a different cryptography standard and also makes the encryption and decryption algorithms public.
Alice's encryption function is
c=E_alice(p,k)
and decryption function is
p=D_alice(c,k)
- Bob might know of an efficient¹ backdoor algorithm
p = B_bob(c)
such that
p = B_bob(E_bob(p,k))
We see that the backdoor algorithm does not require the key to decrypt the cryptogram.
- Alice might similarily know of a backdoor algorithm
p = B_alice(c)
such that
p = B_alice(E_alice(p,k))
- Alice and Bob decide to use the encryption function c = E_bob( E_alice(p, k1), k2) and decryption function p = D_bob( D_alice(c, k1), k2) where k1 and k2 are two unrelated keys.
- If an attacker does not know k1 and k2 his knowledge of only one of the backdoor algorithms will not help him.

But what if?
But what if an attacker finds the hidden backdoor of the other's encryption standard?
-That's a risk both of them have to take anyway if they are going to propose a standard with a hidden backdoor. The standard must from the proposer's view point meet the proposer's requirements.
But what if the attacker knows one of the keys?
- A condition for either of the standards to work on its own is that it key is not known by an attacker. The two keys can be viewed as just one key (which is for instance a concatenation of the two keys).


¹Here an efficient algorithm, means that it can be solved in reasonable amount of time (at least less than a human lifetime) with reasonable amount of resources (available computation power, during the time period the standard is intended to be in use).

Epilogue
To be clear, I do not think that this is a very innovative and new solution that no one has ever thought of before. I also do not believe this solution could be used in reality to create widely used cryptography standard.
After reading my cryptography book I was inspired to write a nice little Alice and Bob problem story, and make a little fun of cryptography politics.
The prime Alice generates in the first step is not used. The first step is just intended to create the right feel to the text.

Boolean	Íslenska
A AND B	A og B Bæði A og B
A XOR B	A eða B Annaðhvort A eða B
A OR B	A eða B nema hvor tveggja sé Annaðhvort A eða B nema hvor tveggja sé A og/eða B A oða B
A NOR B	Hvorki A né B
A NAND B	Ekki A og B Ekki bæði A og B
A XNOR B	Annað hvort bæði A og B eða hvorugt

Fyrir ekki svo löngu var smá umræða um þessa auglýsingu, sem margir botnuðu ekkert í og héldu því strax að þetta væri eitthvað móðgandi, ásakandi eða neikvætt. Það eru frekar eðlileg varnarviðbrögð við óþekktum atburðum sem maður á erfitt með að greina og skilja
Hér mun ég útskýra þessa auglýsingu.

Samfarir geta leitt að getnaði barna. Það er almenn vitneskja sem flestir samþykkja, jafnt fræðimenn og fávitar.

Önnur almenn vitneskja er að mikil sjálfsfróun geti leitt að skertri sjón og jafnvel sjónmissi. Það er samt ekki vitneskja heldur bara orðrómur sem flestir vitibornir menn efast stórlega um og sumir fávitar líka.
Er þessi auglýsing að gefa í skyn að meydómsmissir eða jafnvel kynlíf almennt leiði að skertri sjón þannig að maður þarf að ganga með gleraugu?

Þriðja almenn vitneskja er að ábyrgir foreldrar þurfa að vera óeigingjarnir og setja börnin sín í fyrsta sæti. Þeir sem eiga engin börn geta hinsvegar leyft sér að vera eigingjarnir, borðað hreint súkkulaði, notað fullt af andlitsmálingarvörum í óhóflegu magni, e.t.v. notað augnlinsur sem endast í takmarkaðan tíma (það gæti verið ástæðan fyrir því að meyin er með gleraugu, en ekki hreina meyin), og geta keypt sér móðins og örugglega rándýran hatt, í staðin fyrir að þurfa bara að láta mínimalíska og líklega heimagerða hárslaufu duga því að peningarnir hennar hverfa hratt í bleiur og allskonar barna drasl.

Það er augljóst að sælgætisframleiðendur sjái sér hag í því að það sé til stór eigingjarn markhópur sem getur leyft sér eigingjarnan lúxus eins og hreint súkkulaði.
Þessvegna hefur salgætisframleiðandinn ákveðið að nota þá taktík að hvetja fólk til skírlífis (sem er ekki það sama og skyrlífi, en það er lífstíll sem mjólkursamsalan hvetur til).

„Afhverju ekki bara að hvetja stúlkur til að nota getnaðarvarnir frekar en að hvetja til skírlífis?“ gæti einhver spurt sig. Ástæðan fyrir því er að nokkrar af vinsælustu getnaðarvörnunum breyta hormónastarfsemi stúlkna. Þessar breytingar hafa oft í för með sér minni túrverki, og mér finnst líka mjög líklegt að þær valdi líka þvi að stúlkur verði ekki jafn sólgnar í súkkulaði þegar þær eru á túr.

Persónulega finnst mér þetta pínu skammsýnt viðhorf því barneignir stækka jú neytandahópinn, en mögulega er þetta bara skammtíma aðgerð til að bregðast við harðæri.

Lokaniðurstaðan er sú að munurinn á að vera mey og hrein mey er að hrein mey er ákjósanlegri neytandi fyrir sælgætisframleiðendur (að þeirra mati). Ég sé enga ástæðu til að taka því neitt illa eða móðgandi.
Ég spurði einu sinni móður mína hvort hún myndi frekar vilja eiga mig eða hreint súkkulagði ef hún mætti bara velja annað hvort, og hún sagðist frekar vilja eiga mig, en bætti svo við að þrátt fyrir að hún eigi mig, með öllum tilheyrandi skuldbindingum og ábyrgð (og þar að auki tvö börn til viðbótar), þá getur hún samt stundum fengið sér hreint súkkulaði, þannig í raunveruleikanum þá þarfa stúlkur ekki bara að velja annað hvort.
Ef eitthvað er þá hallar þessi auglýsing því meira á hreinu meyna, því hún hefur einungis efnisleg verðmæti meðan hin hefur ást og smá efnisleg verðmæti.

Ég er að skrifa smalamáls kóða fyrir SIMD kjarna sem hefur átta vigurgisti (en. vector register); Þau eru kölluð vr0-vr7. Af gömlum vana nota ég vr2 mest.

Ef það er til eitt svar við spurningunni um hvernig er hægt að vera fyndinn/hnyttinn/sniðugur alltaf í hvaða aðstæðum sem er, þá er það ekki að það sé bara nóg að vísa með einhverjum hætti í að 42 sé svarið við "ultimate question..." o.s.fr.

Hugmynd að sjónvarpsþætti sem hefur að markmiði að stuðla að betra lýðræði auk þess að hafa skemmtanagildi.

Kunningi minn, sem heitir Atli Sig, skrifaði facebookstatus þar sem hann lýsti því yfir að í dag sé skortur á íslenskum sjónvarpsþáttum þar sem fólk fær á sig grænt slím (sjá nánar á mynd 1).
Ég hugsaði um þetta í talsverðan tíma, sem endaði í nokkuð fullmótaðri hugmynd að sjónvarpsþætti, sem mun ekki bara uppfylla vöntunina sem Atli Sig lýsti yfir, heldur mun hann einnig stuðla að bættum lýðræðislegum vinnubrögðum og hafa skemmtanagildi ef vel tekst að útfæra hugmyndina.


Skammarkrókurinn er vinnuheitið á þessum sjónvarpsþætti sem nú er á hugmyndastigi. Sjónvarpsþátturinn mun vera gagnvirkur. Almenningi gefst kostur á að senda inn tilnefningar um hver á að fara í skammarkrókinn. Aðallega er miðað á að tilnefna eigi fólk í opinberum stöðum sem þiggur laun frá ríkinu eða sveitafélögum, helst er miðað á þingmenn, ráðherra, nefndarmenn og fólk í stjórnmálalegum stöðum.
Í hverjum þætti verða valdir 3-6 aðilar af þeim sem eru tilnefndir og þeir verða að koma í þáttinn (það þarf að koma í gegn lagafrumvarpi þess efnis að opinberir starfsmenn verða að taka þátt í þessum þætti ef þeir eru tilnefndir því að hann er hluti af framkvæmd lýðræðisins).
Þáttarstjórnendur munu síðan lesa valdar tilnefningarnar og rökstuðning þeirra fyrir þá sem eru tilnefndir og þeir fá síðan tækifæri til að svara fyrir sig og segja hvernig þeir ætla að bæta sig.

Síðan í næsta þætti, þá koma þeir aftur og sýnt er svona montage um hvernig þeir reyndu að bæta sig eða leiðrétta mistök sín. Síðan eru áhorfendur í sjónvarpssal sem fá að kjósa, með já/nei takka, um hvort breytingar hafi verið nógu góðar, eða hvort það eigi að senda viðkomandi í skammarkrókinn.
Þeir sem eru sendir í skammarkrókinn fá á sig slím og fólk úr sjónvarpssal fær að kasta í þá allskonar slími og ógeði og rjómakökum og þeir verða niðurlægðir þvílíkt mikið, kannski girt niðrum þá.
Hugsanlega ef einhver er kominn í skammarkrókinn þá fær fólkið í sjónvarpssal að kjósa um hvernig á að niðurlægja. Þáttarstjórnandinn spyr kannski „Eigum við að slíma hann???“, þá er kosið um það, síðan spyr hann kannski „Eigum við að girða niðrum hann???“ og síðan er kosið um það.

Hver þáttur mun því vera tvískiptur, annars vegar þar sem koma fram nýjar tilnefningar og hinsvegar þar sem koma fram þeir sem voru tilfnefndir í seinasta þætti og fengu tækifæri á að bæta sig.

Svona þáttur mun vera hvatning fyrir opinbera starfsmenn að standa sig vel, því ekki vilja þeir þurfa að dúsa í skammarkróknum og upplifa niðurlægingu.

Heimild: Atli Sigurjónsson, status á Facebook, birt að kvöldi 15. júlí 2010.

Klukkan er að ganga 6 á aðfaranóttu sunnudags. Undarleg padda skríður niður kaffibrúsann minn og ég færi augun nær kaffibrúsanum til að skoða pödduna nánar. Ég sé að þetta er ekki padda heldur kaffidropi að leka niður eftir brúsanum. Ég tek þessu sem merki um að segja þetta nóg komið af lærdómi í nótt.

Viðskiptahugmynd

Í skólanum mínum er kaffisjálfssali sem selur sjálfsalakaffi á 3 SEK. Ég hef stundum keypt kaffi úr honum.
Eitt sinn þegar ég ætlaði að kaupa kaffi, átti ég bara 10 kr. pening, en ég vissi að sjálfsalinn gæfi til baka, því ég hafði áður keypt kaffi með 5 kr pening og fengið tvær krónur til baka.
Sjálfsalinn hinsvegar gleypti 10 kr. peninginn minn og gaf mér hvorki kaffi né peninginn minn til baka.
Þá tók ég eftir að það stendur á sjálfssalanum að hann tekur einungis 50 aura, 1 kr og 5 kr. peninga.
Það er náttúrulega frábær hönnun að takast á við 10 kr. penings tilvikið með því að gleypa hann bara (invalid input handling).

Þetta gaf mér innblástur að viðskiptahugmynd.
Maður býr til fjárhættuspilakassa sem virkar á eftirfarandi hátt:
- Notandinn setur í pening.
- Notandinn veðjar hvaða summa mun koma upp á tvo teninga.
- Notandinn sér tvo teninga hristast og svo er þeim kastað og notandinn sér útkomu kastsins.
- Ef notandinn veðjaði rétt, þá vinnur hann sjöfallda upphæðina sem hann setti í spilakassann. (ef hann veðjaði vitlaust fær hann ekki neitt).

Sumir (en líklegast fæstir af þeim sem eru nógu heimskir til að spila í svona fjárhættukössum) gera sér grein fyrir því að líkurnar eru 1/6 á því að summa tveggja teninga sé 7 (því 6 útkomur af 36 mögulegum útkomum gefa summuna 7) og því myndi notandi koma út í gróða ef hann spilar oft og veðjar alltaf á summuna 7.
Hér kemur hinsvegar tvistið; Takkinn til að veðja á summuna 7 verður nefnilega viljandi bilaður (alltaf).
Næst skásti möguleikinn er því að veðja á 6 eða 8 sem hvort um sig hefur 1/7,2 vinningslíkur. Því mun svona spilakassi alltaf skila gróða á endanum auk þess sem fullt af fólki er svo heimskt að það myndi veðja á aðrar tölur.

Hugleiðing um törtles

Ahverju eru törtles með þessi bönd (bandana) fyrir augunum?
Maður gæti trúað að þetta sé eitthvað sem ninjur nota til að þekkjast ekki hvor frá annari, en það eru einmitt augnböndin á törtles sem gera manni kleift að þekkja þá í sundur því engir tveir törtlesar nota sama litinn á augnbandinu sínu.
Halda þeir að eftirfarandi vitnisburður sé raunsær?

Enn eitt kvörtunarbréfið




ljóta útgáfan mín


Tvær fyrri útgáfur

Bloggið sem vildi ekki deyja

Bloggið mitt vill ekki deyja. Allavega ekki án þess að berjast til seinasta blóðdropa.
Eins og þessi fugl.


Internetið er búið að breytast. Enginn á lengur sína persónulega heimasíðu. Blogg er bara moggabloggara og fávita.

Kapítalistaflokkur Íslands

Iror vinur minn er núna að undirbúa stofnun á nýjum stjórnmálaflokki sem hyggst bjóða fram til Alþingiskosninga.
Ef kapítalistaflokkurinn fær menn kjörna á alþingi, munu þeir allir selja þingmannaatkvæði sín til hæstbjóðanda.
Einnig munu þingmenn flytja á Alþingi innsendar ræður fyrir fólk, fyrir umsamdar upphæðir.

Staðreyndavísa

Bambustré hám'í sig birnir panda.
Bani Gláms var Grettir sterki
Bond hefur ferðast til fjölda landa.
Fourier tíðnivarpar merki.

Áramótaannáll 2008
Reynsla mín af því að vera Íslendingur árið 2008

Júní 2008
útlendingur: Woher sind Sie?
ég: Ischland.
útlendingur: #nær í hnattlíkan og biður mig um að benda á Ísland#

22. Ágúst 2008
útlendingur: Where are you from?
ég: Iceland.
útlendingur: You are winning everyone in handball now.

10. Október 2008
útlendingur: Where are you from?
ég: Iceland.
útlendingur: You are having problems with your banks, I've read.

17. Nóvember 2008
útlendingur: Where are you from?
ég: Iceland.
útlendingur: Your economy is in serious trouble.


edit:Gleymdi einu skondnu

1. Nóvember 2008
útlendingur: Where are you from?
við: Iceland.
útlendingur: I came there in 1979. It was very very boring...

Munurinn á Nörðmönnum og Dönum skoðaður út frá barnalagatextum.


Þegar ég var yngri, heyrði ég oft vinsælt lag í útvarpinu. Lagið hét Danska lagið. Í texta lagsins var sagði sögumaður á rómantískan hátt frá æsku ástinni sinni sem var „alltaf best í dönsku“ og var látin syngja á dönsku fyrir allan bekkinn. Síðan var danski textinn að laginu sem stúlkan í laginu söng sunginn við laglínu lagsins.

Lagið sem stúlkan í laginu söng (einkonar lag innan lags, svipað konseft og sjónvarps þáttur innan sjónvarpsþáttar (show within show), skemmtilegt dæmi um slíkan þátt er Itchy og Scratchy Show, sem er sjónvarpsþáttur innan sjónvarpsþáttsins, Crusty the Clown Show, sem er sjónvarpsþáttur innan Simpson fjölskyldurnar) er útbreytt danskt barnalag. Í texta þess er kynntur til sögunar bakari sem býr í Nørregade, svo er allsgonar góðgæti sem hann býður upp á talið upp og síðan koma línan: „Og har du penge, så kan du få, men har du ingen, så kan du gå.“.
Þessi lína er soldið skondin ef hún er skoðuð í samhengi við Íslendinga sem voru að kaupa meira og minna allt í Dannmörku fyrr á þessum áratug, við lítinn fögnuð heimamanna. Það sem þeir höfðu lært í dönsku í barnakóla (oða úr Danska laginu) var einmitt „Og har du penge, så kan du få, men har du ingen, så kan du gå.“ og þeir voru vissulega með peninga, þó það megi kannki deila um hvort þeir hafi sjálfir átt þá peninga sem þeir versluðu með (en danska orðið har getur þýtt að vera með, hafa eða eiga, og því ekki skýrt hvort maður verði að eiga peningana eða hvort það sé nóg að vera með þá).

Nokkrum árum eftir að danska lagið var vinsælt þá flutti ég Noregs og stundaði þar nám í norskum barnaskóla í nokkur ár. Í þeim barnaskóla var mikið sungið og ég lærði mörg lög.*.
Eitt af lögunum fjallaði um Anne Malene og mátti finna í því lagi margar hliðstæður við lagið um bakarann í Nørregade. Textinn sem við sungum var svona:


(taka má fram að þessi texti er (að mér sýnist) hvorki á bókmáli né nýnorsku heldur einhverskonar málýskublöndu).

Við sjáum þarna stóran mun á boðskapnum í dönskum og norskum barnavísum. Dönskum krökkum er kennt að beygja sig undir regluverk kapítalismans, skrifræðisins og kerfisins. Meðan þeim norsku er kennd sjálfbjargarviðleitni og að svegja reglurnar eftir eigin hentisemi.

Við þetta má bæta að þegar ég leitaði að textanum að laginu um Anne Malene, svo ég gæti verið viss um að ég færi rétt með hann fann ég nokkur vers sem okkur voru aldrei kennd. Ég undra mig svo sem ekki á því afhverju það skildi hafa verið.



Ef einhver hefur ekki séð þetta snjalla grín sem norskir frændur okkar gerðu af sameiginlegum frændum okkar dönum og tungumálinu þeirra, þá má mæla sterklega með því.
myndband 1
myndband 2
myndband 3

Kreppuvísur

Nú er komin kreppa.
Kverg'er hægt að mat fá.
Kver vill kaupa jeppa?
Kauptu af mér flatskjá.

---


Geir er garmur mjög
Gnýr allur fjármálaheimur
Brugðust bræður Lemans
brást allt lánstraust
banginn í banka seðla
bónusfeðga fjandi
Finnst arnarhólshlíðin fögur
og fer hvergi

deyr fé
deyr ábyrgð
auðmanna á ofur launum
svíða sárin
í svörtum október
horfinn er heimsins auður

Svarti október

Mér finnst töff að október 2008 á Íslandi verði í framtíðinni kallaður svarti október (í sögulegu samhengi). Ég hvet fólk til að nota það.

Í einni kennslubókinni minni, þar sem fjallað er um tölvunetkerfi, eru viðtöl við fólk sem hefur unnið merk afrek á sviði tölvuneta. Eitt viðtalið hefst svona:

Hvar eru peningarnir?

Spurningunni um hvar peningarnir sem fólk lagði inn í íslenska banka út um allan heim er fljótt svarað. Þeir voru notaðir til að borga örfáum stjórnendum bankana laun, bónusa og starfslokasamninga.
Ætla íslensk stjórnvöld að leyfa þessu fólki að komast upp með að taka ógeðslega mikið af peningum út úr fyrirtækjum (bönkum í þessu tilfelli) í formi launa, bónusa og starfssamninga, vitandi það að fyrirtækið á eftir að fara á hausinn. (það þóttust allir vita vita það að þetta gæti ekki gengið lengi).
Það sem mér þætti réttast af stjórnvöldum að gera er að keyra í flýti í gegn nýja löggjöf (hún má alveg heita hriðjuverkalöggjöf mín vegna) sem heimilir að fjármunir þessara einstaklinga séu frystir og að hinir raunverulegu sökudólgar séu færðir til saka og peningarnir sem þeir náðu sér í með þessum löglegu fjársvikum sé komið í hendur réttra eigenda (þ.e. fólkið sem átti spariféð).

Það er líka mjög mikilvægt að íslensk stjórnvöld bregðist hratt við og leiðrétti þann miskilning að það sé íslenskt þjóðerni, íslenska þjóðin, og íslenska ríkisstjórnin sem er vondi kallinn sem ber að hata vegna ævisparnaðartapi. Það þarf að koma fólki bæði hér heima og erlendis í skilning um hverjir eru hinir raunverulegu vondukallar.

Að lokum legg ég til að við íslenskir ráðamenn drífi sig í að senda beiðni til Dana um að hvort þeir séu ekki til í að senda okkur aftur farm af baunum ef það reynist rétt að matvælaforðin sé að fara að klárast.