Blogg Orra Tómassonar

Staðreyndavísa

Bambustré hám'í sig birnir panda.
Bani Gláms var Grettir sterki
Bond hefur ferðast til fjölda landa.
Fourier tíðnivarpar merki.

Áramótaannáll 2008
Reynsla mín af því að vera Íslendingur árið 2008

Júní 2008
útlendingur: Woher sind Sie?
ég: Ischland.
útlendingur: #nær í hnattlíkan og biður mig um að benda á Ísland#

22. Ágúst 2008
útlendingur: Where are you from?
ég: Iceland.
útlendingur: You are winning everyone in handball now.

10. Október 2008
útlendingur: Where are you from?
ég: Iceland.
útlendingur: You are having problems with your banks, I've read.

17. Nóvember 2008
útlendingur: Where are you from?
ég: Iceland.
útlendingur: Your economy is in serious trouble.


edit:Gleymdi einu skondnu

1. Nóvember 2008
útlendingur: Where are you from?
við: Iceland.
útlendingur: I came there in 1979. It was very very boring...

Munurinn á Nörðmönnum og Dönum skoðaður út frá barnalagatextum.


Þegar ég var yngri, heyrði ég oft vinsælt lag í útvarpinu. Lagið hét Danska lagið. Í texta lagsins var sagði sögumaður á rómantískan hátt frá æsku ástinni sinni sem var „alltaf best í dönsku“ og var látin syngja á dönsku fyrir allan bekkinn. Síðan var danski textinn að laginu sem stúlkan í laginu söng sunginn við laglínu lagsins.

Lagið sem stúlkan í laginu söng (einkonar lag innan lags, svipað konseft og sjónvarps þáttur innan sjónvarpsþáttar (show within show), skemmtilegt dæmi um slíkan þátt er Itchy og Scratchy Show, sem er sjónvarpsþáttur innan sjónvarpsþáttsins, Crusty the Clown Show, sem er sjónvarpsþáttur innan Simpson fjölskyldurnar) er útbreytt danskt barnalag. Í texta þess er kynntur til sögunar bakari sem býr í Nørregade, svo er allsgonar góðgæti sem hann býður upp á talið upp og síðan koma línan: „Og har du penge, så kan du få, men har du ingen, så kan du gå.“.
Þessi lína er soldið skondin ef hún er skoðuð í samhengi við Íslendinga sem voru að kaupa meira og minna allt í Dannmörku fyrr á þessum áratug, við lítinn fögnuð heimamanna. Það sem þeir höfðu lært í dönsku í barnakóla (oða úr Danska laginu) var einmitt „Og har du penge, så kan du få, men har du ingen, så kan du gå.“ og þeir voru vissulega með peninga, þó það megi kannki deila um hvort þeir hafi sjálfir átt þá peninga sem þeir versluðu með (en danska orðið har getur þýtt að vera með, hafa eða eiga, og því ekki skýrt hvort maður verði að eiga peningana eða hvort það sé nóg að vera með þá).

Nokkrum árum eftir að danska lagið var vinsælt þá flutti ég Noregs og stundaði þar nám í norskum barnaskóla í nokkur ár. Í þeim barnaskóla var mikið sungið og ég lærði mörg lög.*.
Eitt af lögunum fjallaði um Anne Malene og mátti finna í því lagi margar hliðstæður við lagið um bakarann í Nørregade. Textinn sem við sungum var svona:


(taka má fram að þessi texti er (að mér sýnist) hvorki á bókmáli né nýnorsku heldur einhverskonar málýskublöndu).

Við sjáum þarna stóran mun á boðskapnum í dönskum og norskum barnavísum. Dönskum krökkum er kennt að beygja sig undir regluverk kapítalismans, skrifræðisins og kerfisins. Meðan þeim norsku er kennd sjálfbjargarviðleitni og að svegja reglurnar eftir eigin hentisemi.

Við þetta má bæta að þegar ég leitaði að textanum að laginu um Anne Malene, svo ég gæti verið viss um að ég færi rétt með hann fann ég nokkur vers sem okkur voru aldrei kennd. Ég undra mig svo sem ekki á því afhverju það skildi hafa verið.



Ef einhver hefur ekki séð þetta snjalla grín sem norskir frændur okkar gerðu af sameiginlegum frændum okkar dönum og tungumálinu þeirra, þá má mæla sterklega með því.
myndband 1
myndband 2
myndband 3

Kreppuvísur

Nú er komin kreppa.
Kverg'er hægt að mat fá.
Kver vill kaupa jeppa?
Kauptu af mér flatskjá.

---


Geir er garmur mjög
Gnýr allur fjármálaheimur
Brugðust bræður Lemans
brást allt lánstraust
banginn í banka seðla
bónusfeðga fjandi
Finnst arnarhólshlíðin fögur
og fer hvergi

deyr fé
deyr ábyrgð
auðmanna á ofur launum
svíða sárin
í svörtum október
horfinn er heimsins auður

Svarti október

Mér finnst töff að október 2008 á Íslandi verði í framtíðinni kallaður svarti október (í sögulegu samhengi). Ég hvet fólk til að nota það.

Í einni kennslubókinni minni, þar sem fjallað er um tölvunetkerfi, eru viðtöl við fólk sem hefur unnið merk afrek á sviði tölvuneta. Eitt viðtalið hefst svona:

Hvar eru peningarnir?

Spurningunni um hvar peningarnir sem fólk lagði inn í íslenska banka út um allan heim er fljótt svarað. Þeir voru notaðir til að borga örfáum stjórnendum bankana laun, bónusa og starfslokasamninga.
Ætla íslensk stjórnvöld að leyfa þessu fólki að komast upp með að taka ógeðslega mikið af peningum út úr fyrirtækjum (bönkum í þessu tilfelli) í formi launa, bónusa og starfssamninga, vitandi það að fyrirtækið á eftir að fara á hausinn. (það þóttust allir vita vita það að þetta gæti ekki gengið lengi).
Það sem mér þætti réttast af stjórnvöldum að gera er að keyra í flýti í gegn nýja löggjöf (hún má alveg heita hriðjuverkalöggjöf mín vegna) sem heimilir að fjármunir þessara einstaklinga séu frystir og að hinir raunverulegu sökudólgar séu færðir til saka og peningarnir sem þeir náðu sér í með þessum löglegu fjársvikum sé komið í hendur réttra eigenda (þ.e. fólkið sem átti spariféð).

Það er líka mjög mikilvægt að íslensk stjórnvöld bregðist hratt við og leiðrétti þann miskilning að það sé íslenskt þjóðerni, íslenska þjóðin, og íslenska ríkisstjórnin sem er vondi kallinn sem ber að hata vegna ævisparnaðartapi. Það þarf að koma fólki bæði hér heima og erlendis í skilning um hverjir eru hinir raunverulegu vondukallar.

Að lokum legg ég til að við íslenskir ráðamenn drífi sig í að senda beiðni til Dana um að hvort þeir séu ekki til í að senda okkur aftur farm af baunum ef það reynist rétt að matvælaforðin sé að fara að klárast.

Mig dreymdi í nótt að ég væri að spila handboltaleik. Björn Ingi var í hinu liðinu og það eina sem hann gerði allan tíman var að velja sér einhvern leikmann og pota ógeðslega mikið í hann, sérstaklega meðan dómarinn sæi ekki til. Eitthvað sem var ógeðslega pirrandi en samt ekki bannað í handbolta. Ég var ógeðslega pirraður út í hann og póstaðin kommenti á bloggsíðuna hans um hvað þetta væri lúalegur leikstíll. Síðan tók ég eftir að hann hafði eytt kommentinu mínu.

Þessi draumur á sér að hluta til hliðstæðu í raunveruleikanum.
- Ef Björn Ingi myndi spila handbolta myndi hann örugglega tileinka sér einhvern svona leikstíl.
- Einu sinni kommentaði ég á bloggið hans Björns Inga. Það var daginn eftir stúdentakosningar og Björn Ingi bloggaði um hvað honum hafði þótt gaman í stúdentapólitíkinni, eignast marga vini þar og lært margt af því. Ég skrifaði síðan í komment að síðan væru dæmi um að sumir stúdentapólítíkusuna færu á þing og kusu þvert á þá hagsmuni stúdenta sem þeir hefðu barist fyrir í nokkur ár, til þess að vera hluti af liðheilds flokksins sins. Seinna í sömu viku var Björn Ingi búinn að fjarlægja kommentakerfið af blogginu sínu.

Það er samt soldið úr takt við tímann að blogga um Björn Inga í dag þegar það er í tísku að blogga um söru palin og svona.

Það er ansi mikill alþjóðabragur í skólanum mínum og kennararnir næstum því frá jafn mörgum löndum og þeir eru margir. Það veldur því að þeir tala með mismunandi hreimum. Stundum heldur maður að kennarinn sé að segja eitthvað annað en hann heldur en að hann sé að segja.
Hér eru nokkur dæmi:

ship - kennarinn sem var sænskur var að segja chip (flestir svíar virðast bera fram ch sem sj)
in water - ég fattaði ekki afhverju í andskotanum kennarinn (pakístanskur held ég) var alltaf að tala um að transistorarnir væru í vatni og hvað það kæmi málinu við. Eftir að hann var búinn að segja það svona 20 sinnum fattaði ég að hann var að segja inverter.
we have to fuck us - mér var soldið brugðið þegar pólskur kennarinn sagði „we have to fuck us“. Síðan fattaði ég að hann var að segja „focus“.
secret hash - finnskur kennari sagði þetta. Sá kennari talar mjög skýra og auðskiljanlega ensku og hann var í raun að segja „secret hash“ mér misheyrðist ekki neitt og ég vissi það alveg, „secret hash“ hefur bara aðra merkingu þegar maður talar um tölvunetöryggi.

Líking

Ég hér með hvet alla til að halda áfram að líkja góðærinu við fyllerí og kreppunni við þynnku. Það er ógeðslega sniðug líking sem enginn fær leið á og þarf að endurtaka við hvert tækifæri sem gefst.

Fyrr í vikunni fór ég í krumlu við Atla Viðar. Atli var alveg að gefast upp þegar ég vakna við óp í UnnurstUnni. Við höfðum haldist í hendur þegar við sofnuðum.

Tengslanet v2.0

Það er allstaðar verið að skrifa um tengslanet eins og facebook og myspace og því óþarfi að skrifa enn einn innganginn um þau þar sem fyrirbærið er útskýrt.
Það sem margir elska við tenglanet er að njósna um fólk og fylgjast með því úr fjarska. Þau hafa þó þann galla að hver og einn ræður að miklu leiti hvaða upplýsingar eru birtar um sig og skrifar þær að miklu leiti sjálfur.
Ég tel að líklegt til vinsælda væri tengslanet þar sem upplýsingarnar um hvern og einn eru allar skrifaðar af öðrum.
Á þessari síðu minni er ég t.d. með ágætan lista yfir fólk sem ég þekki sem á bloggsíður og tek að auki fram hvernig ég þekki viðkomandi. Þetta má taka skrefinu (eða mörgum skrefum) lengra þar sem maður myndi skrifa slúður og ýmsar staðreyndir um viðkomandi.
Facebook hefur þó reyndar þann kost að hver sem er getur sett inn mynd af hverjum sem er sem hver sem er getur síðan séð...

Ég man þegar ég var sæmilega nýbyrjaður í háskóla, þá fannst mér stundum soldið svakalegt að maður var stundum frá 8 á morgnanna til 22 á kvöldin í skólanum.
Ég var að ljúka við fyrsta 8-21 skóladaginn með tíma í stundatöflu allan daginn. Reyndar með klst matarhlé.
Ég reyndar missti af hálfum fyrirlestri því þegar ég var á leiðinni út, þurfti ég að kúka og það voru óvenju tímafrekar hægðir og ég nennti ekki að mæta of seint og gaf mér í staðin tíma til að búa til kaffi til að taka með mér og útbúa smá nesti.

Ég gerði verklega æfingu með Pakistana. Þegar ég bauð honum salthnetur (sem voru einmitt hluti af áðurnefnda nestinu mínu) afþakkaði hann þær pent þrátt fyrir að elska salthnetur. Hann borðar nefnilega bara á nóttinni þennan mánuðinn. Hann sagði mér að hann skildi ekkert í því að flestir í Svíþjóð segjast ekki aðhyllast nein trúarbrögð en samt er ekki þverfótað fyrir kirkjum þar (hvað er að þverfóta? kannski er það að taka skref í stefnu sem er þvert á meðalstefnu fótanna, fæturnir eru að meðaltali lóðréttir þegar maður labbar og þvert á lóðrétt er láréttasplanið. Þverfóta = taka skref í láréttaplaninu? Alternatívið við að þverfóta er þá kannski að langsumfóta).
Hann sagði mér líka að það tungumál sem væri líkast sænsku væri þýska. Ég reyndi þá að útskýra fyrir honum tengsl og skildleika germanskra mála. Hann vildi ekki kaupa að sænska væri álíka lík ensku og þýsku og mun líkari norsku og dönsku. Hann benti mér réttilega á að það er hvorki ä né ö í enska stafrófinu og heldur ekki því norska og danska en þá stafi má hinsvegar finna í þýska stafrófinu.

Andúð mín á lögfræði og lögfræðingum

Þegar ég var í menntaskóla pældi ég einu sinni soldið í því hvort lögfræði gæti kannski verið eitthvað fyrir mig. Ég skráði mig því í LÖG 103.
Þegar áfanginn byrjaði, fannst mér kennarinn frekar boring og með leiðilegar áherslur og nálgun á námsefnið. Krakkarnir sem voru með mér í áfanganum fannst mér líka koma með svo leiðileg og tilgangslaus innlegg í umræður í tímum, þannig að mér fannst umræðurnar í tímum yfirleitt frekar leiðilegar.
Ég skráði mig þessvegna úr áfanganum (þetta var seint á námsferlinum og ég var búinn með nóg af einingum og þurfti ekkert að klára þennan áfanga), og síðan hefur þessi kona sem kenndi þennan áfanga verið fyrir mér fulltrúi þess hvernig ég held að hinn týpíski lögfræðingur sé. Sömuleiðis eru krakkarnir sem voru með mér í áfanganumer, fulltrúar fólks sem hefur áhuga á lögfræði og leiðilegu umræðurnar sem fóru fram í tímum eru fyrir mér týpískar umræður um lögfræði.

Síðan ég skráði mig úr þessum áfanga hefur mér þessvegna fundist lögfræði frekar bjánaleg og asnaleg fræðigrein og ég fyrirlít hana einna mest af þeim fræðigreinum sem ég veit að séu til (sem eru viðurkenndar fræðigreinar). Mér fannst líka sumt sem ég lærði í LÖG103 mjög heimskulegt og bjánalegt.
Ég er viss um að ef ég hefði tekið sama LÖG103 með nemendum og kennara sem hefðu verið mér að skapi þá hefði ég kannski elskað þennan áfanga og verið með jákvæðari viðhorf til lögfræði.

Aðrir hlutir sem hafa mótað skoðanir mínar á lögfræði:
- Ferlega bjánlegir dómar og steingeldar röksemdafærslur dómara (sem tala oftast um fordæmi).
- Ummæli lögfræðinga í fjölmiðlum og umfjöllun um lög og lögfræði.
- Þegar Ólafur Ragnar var að spá í að beita neiturnarvaldinu á fjölmiðlafrumvarpið voru margir lögfræðingar sem vildu meina að hann mætti það ekki vegna þess að það væru ekki til fordæmi fyrir beitingu neitunarvaldsis. Væri þá ekki nær að annaðhvort fjarlægja klausuna um neitunarvald forseta úr stjórnarskránni eða hreinlega henda stjórnarskránni í ruslið fyrst það er ekkert að marka það sem stendur í henni?
Á þessum tímapunkti komst ég að því að það var ekki bara þessi eina kona sem kenndi LÖG103 sem er lögfræðingur og bjáni heldur líka ferlega margir lögfræðingarnir sem tóku þátt í þessari umræðu.

Hér er eldri bloggfærsla þar sem álit á lögfræði kemur einnig í ljós.

Ég verð nú samt að taka fram að þetta eru alhæfingar og ég er alls ekki á þeirri skoðun að hver einasti lögfræðingur sé bjáni. Ég hef talað við nokkra sem eru þrælskemmtilegir, meika sens og geta talað á áhugaverðan hátt um lögfræði.

Vonbrigði

Ég eyddi næstum því heilum draumi í að labba upp snæviþakta brekku í skíðaskóm og með skíði á öxlinni svo ég gæti síðan rennt mér niður á skíðunum.
Svo vaknaði ég þegar ég var alveg að fara renna mér niður.

ég fann í dag leið til að geta keypt ógeðslega mikið af dóti í fríhöfninni.

skref 1: maður þarf að eiga flugmiða til útlanda frá leifsstöð.
2: mæta tímalega á leifstöð
3: tékkar sig inn
4: fer í gegnum öryggisskoðun
5: fara í hliðið þar sem komufarþegar koma (fylgja „farangur - baggage reclaim“ skiltum)
6: maður fer svo og verslar í fríhöfninni
7: fer þar sem fólk hittir þá sem sækja það og lætur vin sinn sem er ekki að fara til útlanda fá fríhafnarvarninginn.
8: endur taka skref 4-7 eins oft og maður vill.
8: gera aftur skref 4
9: fara til útlanda.

Ég tók eftir því að þegar maður fer í gegnum öryggisskoðun er aldrei tekið niður nafn eða merkt við mann eða maður þarf að láta frá sér neinskonar miða.
Ef maður ætlar að gera þetta oft er kannski sniðugt að skipta um gerfi, allavega föt og kannski vera með gerfiskegg eða hatt.

High-Q haiku plus

hæ kú, haiku kú
tel á fingrum atkvæðin
haikuna mata

ta?

Fyrir nokkrum dögum síðan þurfti ég að panta nokkrar kísilflögur í vinnunni. Þær voru búnar hjá fyrirtækinu sem við kaupum þær vanalega frá þannig að ég fann annað fyrirtæki í BNA, sem ég hafði aldrei heyrt um og samkvæmt vefsíðu sinni átti það sem mig vantaði, og hringdi þangað. Konan sem svaraði í símann veitti mjög góða þjónustu, var fljót að redda þessu öllu saman og öll samskipti gengu hratt og vel fyrir sig. Sendingin kom á mánudaginn og allt í góðu lagi.
Í dag fékk ég síðan tölvupóst frá þessari konu og hljóðaði pósturinn svo:



Af einhverjum ástæðum kallar hún mig OrriJ, en annar póstur, sem hún hafði áður sent mér með öllu eðlilegra og vinnutengdara erindi, hófst á orðunum „Dear Orri:)“
Kannski er J einhverskonar broskall.
Kannski er fyrirtækið að leggja sig sérstaklega fram við að veita persónulega þjónustu. Kannski er þetta einhver bandarískur kúltúr sem ég þekki ekki. Kannski varð hún skotin í mér vegna þess að ég keypti uppáhalds kísilflögunar hennar: „Maðurinn sem keypti ADS8344N AD-breytur, það hafur lengi verið uppáhalds AD-breytan mín“ (svipað og ef kona í bókabúð myndi afgreiða mann sem byði um uppáhaldsbókina hennar). Kannski er þetta það sem hún notar internetið í þegar það er dauð stund í vinnunni. Það er ekkert svo ósvipað og að hanga á facebook eða myspace.
Ég held ég svari henni nú samt þótt mér þyki þetta pínu krípí. Ég hef oft fílað þegar fólk hefur soldið „stíl“ eða venjur í mannlegum samskiptum.

Það er allt gott að frétta af mér og ég hef það fínt.


sjáiði bara, ég hef það fínt.