Blogg Orra Tómassonar

Fyndið blogg

Flest höfum við heyrt spurningar á við:

Hvort er betra, að eiga mikið af litlu eða lítið af miklu?
Hvort er betra, að vita allt um margt eða margt um allt?
Hvort er betra, að skrifa mikið um lítið eða lítið um mikið?

Mér dartt í hug fyndnari spurningar:

Hvort er betra, að borða hálft heilhveitibrauð eða heilt hálfhveitibrauð?
Hvort er betra, að vera með hálfan heila eða heilan hálfa?
Hvort er betra, að eiga heilan hálfbróður eða hálfan heilbróður?
Hvort er betra, að eiga guðlegan stjúpföður eða stjúpit guðföður?
Hvort er betra, að hafa hraðar hægðir eða hægar hraðir?
Hvort er betra, að eiga stórt smámál (frá MS) eða smátt stórmál?
Hvort er betra, að hafa skammt hádegi eða hátt skammdegi?
Hvort er betra, að eiga hálfan áttavita eða átta hálfvita?
Hvort er betra, að eiga risa smáeðlu eða eiga smá risaeðlu?
Hvort er betra, að vera með allmikið ofnæmi eða ofmikið alnæmi?
Hvort er betra, að færa eyðieyjur eða eyða Færeyjum.

og að lokum...


Hvort er betra að eiga kæra unnustu eða unna kærustu?

Ég á afmæli í dag...

Svo get ég bætt því við að ég er 247 mánaða í dag. ekki amarlegt það. Hins vegar er tunglið búið að fara 267 sinnum í kringum mig á meðan ég er búinn að fara rúmlega 20 og hálfan hring í kringum sólina. Ansi magnað er það ekki.


Ef ég hefði fæðst varúlfur þá væri ég núna búinn að breytast í varúlf 267 sinnum. Hvernig ætli barna varúlfar líti út???

Nýtt blogg og brandari

Viti menn, þokkadísin og gæðakvendið hún Halldóra er bara byrjuð að blogga því að það er svo lítið að gera í vinnunni hjá henni. Hennar blogg hefur þá skemmtilegu slóðina: hahahalldora.blogspot.com.

Annars þá ætla ég að segja ykkur smá brandara.

Hvað sagði mjói fiskurinn við feita fiskinn?
-fiskibolla.

Hljómsveitarblogg

Ég var að spila í Japis áðan, það var svolítið gaman. Ég sleit streng í þriðja takti í fyrsta laginu en var sem betur fer með aukagítar við hendina (sem varð stax mjög falskur eftir eitt lag :) ). Svo voru ég og Addi svo þreyttir að við áttum í miklum erfiðleikum með að spinna viðunnandi sóló. Annars gekk allt bara vel.

Ég var að senda ímeil í sjónvarpsþáttin at og bauðst, fyrir hönd hljómsveitarinnar, til að taka lagið í þættinum.

Heimurinn er fullur af góðu fólki. Mig langar að t.d. að nefna Gústa sem var mjög elskulegur við mig. Svo vil ég nefna pabba hans Adda sem reddaði okkur sendibíl til að flytja græjunar okkar í Japis. Hann gaf okkur líka mjög góð heilræði. "Þið verðið sko að velja eitthvað gott stuðlag, æfa það, og vera svo rosalega góðir í því lagi svo þig getið spilað það mjög vel og komið fólki í mikið stuð." Svo gaf hann okkur dæmi um bítlalög og Hendrixlög sem gætu virkað. Ég spilaði líka All my loving fyrir hann og það kunni hann sko að meta. Yndislegur maður þar á ferð.

Svo langar mig að nefna drengina í Ókind. Þeir eru ekki bara ein af uppáhalds hljómsveitunum mínum og spila yndislega tónlist fyrir mig. Heldur eru þetta alltsaman gæða sálir. Hann Birgir t.a.m. var svo elskulegur við okkur Isidor liða að lána okkur Bassamagnarann sinn auk þess sem hann er tvisvar búinn að taka upp plötu með okkur og sagðist vera til í að gera það aftur með okkur og þá við ennbetir aðstæður sem Ókind er búin að koma upp, Þannig að Isidor platan á kanski eftir koma út einhvern daginn. Ókindarmenn hafa líka verið mjög elskulegir og oftar en einu sinni plöggað okkur í fjölmiðlum og reddað okkur giggum.

Já heimurinn er fullur af góðu fólki og gæti ég talið upp mikið fleiri. Ég legg mig líka oft fram við að vera góður við aðra og ef við leggjum okkur öll fram við að vera góð við hvort annað þá verður miklu skemmtilegra að vera til.

Ég er að pæla í að skreppa á Bjórkvöld Nemandafélags FÍH á eftir og væri endilega til í að hitta gott fólk þar. Það eru víst allir velkomnir. Húsið opnar kl 21 í stúdentakjallaranum.

Verið góð við annað fólk, hrósið öðrum og berið virðingu fyrir öðrum.
Gerum heiminn að betri stað til að lifa á.

Ég hata gítarinn minn.

Eins og þeir sem þekkja mig vita þá á ég gítar. Ég er gjörsamlega farinn að hata gítarinn minn. Það er eins og hann öskri stundum á mig: "Komdu hérna og spilaðu á mig helvítis auminginn þinn" og ég þori ekki öðru. Svo finnst mér líka eins og gítarinn minn sé alltaf að metast við mig um hvor sé betri, ég eða hann. Auðvitað vinnur gítarinn minn þar sem ég kann voða lítið að spila á hann miðað við það sem gítarnum mínum finnst að ég ætti að kunna. Gítarinn minn hefur líka þau áhrif á mig að hann lætur mig reglulega setja í sig nýja strengi og þrífa sig. Svo vill hann alls ekki láta spila á sig með gömlum og slitnum nöglum eða skítugum höndum. Ef ég dirfist t.d. til að spila á hann svolítið sveittur á höndunum þá er mér sko refsað.

Ég er líka alltaf að lenda í því þegar gítarinn minn skipar mér að spila á sig að þá veit ég ekkert hvað ég á að spila á hann og spila oftast það sama og gítarinn minn refsar mér fyrir það með því að öskra á mig að ég sé ömurlegur. Líka ef ég spila á aðra gítara þá lætur gítarinn minn mér líða illa.

Ekki nóg með að gítararnir mínir ráðskist með mig heldur þá er annar þeirra farinn að ráðskast með Jón Þór vin minn líka. Ég held að hann sé samt ekki búinn að fatta hvað hann er búinn að koma sér út í. Hann t.a.m. sagði við tengdamóður mína að hann elskaði gítarinn minn.

Samt er ég svo háður gítarnum mínum. Ég gæti aldrei sellt hann eða losað mig við hann á annan hátt. Þetta er samband byggt á ást og hatri. Þó aðalega hatri. Samt er ég mjög þakklátur gítarnum mínum fyrir að hafa hjálpað mér að fara í gegnum gelgjuskeiðið.


Svona er annar gítaranna minna

Tónleikar

Ég ákvað í dag að hringja í skipuleggjendur Muse tónleikanna en var svo óheppinn að enginn svaraði.

Hinsvegar náðum við að redda okkur giggi í dag. Við munum spila í Japis laugarvegi um kl 14. á laugardaginn. Svo munum við kanski spila á hollenska staðunum De Boomkiikeer 13. desember.

Í kvöld fór ég líka á afmælistónleika X-ins. Þar var ein hljómsveit sem kom mér virkilega á óvart. Það var hljómsveitinn Vínill. Þetta er bara ein sú alversta hljómsveit sem ég hef séð á tónleikum á ævinni, og ég hef farið á undanúrslitakvöld músíktilrauna. Þeir voru með mjög flotta sviðsframkomu en tónlistinn þeirra guð minn góður. Ég held að ég gæti aldrei fílað tónlistina þeirra án þess að æla því að maður verður að vera svo helvíti fullur til þess myndi ég halda. Ég held að strákarnir í Vínil þurfi að láta renna af sér og hlusta á lögin sín edrú og hugsa sinn gang aðeins ef þeir ætla að gera eitthvað við tónlistina sína enda eru þeir orðnir svo gamlir að þeir eru komnir á seinasta séns. Þvílíkur róna viðbjóður sem þessi hljómsveit er.
Þetta er hljómsveit sem er búinn að spila útum allt á stórum tónleikum, t.a.m. hituðu þeir upp fyrir Foo Fighters. Þeir hafa góð sambönd og eru mjög dugleigir að koma sér á framfarir og hafa rosaflotta og líflega sviðsframkomu (að sköllóttum gítarleikara undanskildum) en ég aldrei heyrt um neinn sem fílar tónlistina þeirra.

Annars þá fannst mér Hafnafjarðarhljómsveitin Botneðja best á þessum tónleikum.

Krummi í Mínus var líka ógeðslega kúl og hrækti á áhorfendur. Þvílíkur töffari. Annars þá var tónlistinn þeirra mjög góð en ég gef þeim stóran mínus fyrir að sýna áhorfendum þá óvirðingu að hrækja á þá.


Haraldur trymbill botnledju er alltaf mjög hress

Muse Tónleikar

Ég er einn af þeim sem "gleymdi" að kaupa sé miða á Muse. Mér datt í hug snjallræðis plan til að komast á tónleikana ókeypis. Planið var að senda skipuleggjandanum emil og bjóða honum að ég myndi hita upp fyrir Muse ásamt hljómsveitinni minni. Hins vegar finn ég hvergi netfang Hr. Örlygs skipuleggjanda þannig að það gengur eiginlega ekki upp. Ég fann að vísu símanr en ég tel mig ekki hafa símtalshæfileikana sem ég þyrfti að hafa.

Annars þá fór ég að reikna aðeins út.
Það er búið að selja miða fyrir 25 milljónir. Þar af er 5 milljónir virðisaukaskattur (þannig að ríkið græðir feitt á þessu) eftir eru 20 milljónir. Það er svolítið mikill peningur. Ég áætlaði að Hljóð, ljós, gæsla og að leigja á Laugardalshöllinna myndu kosta 6 milljónir. Þá eru eftir 14 milljónir sem fara í kynningar, hljómsveitina, krúið hennar og mann sjálfan. Ég held að það sé hægt að hafa ágætlega uppúr því að flytja inn hljómssveitir það er líka mjög mikill áhugi fyrir þessu.

Ævintýri

Einu sinni fyrir ekki svo löngu, í úthverfi í Kaleforníu bjuggu þrjár vinkonur. Þær voru hvor annari fegurri og lang fallegustu og vinsælustu í stelpurnar í High Scholinum sem þær voru í á seinasta ári. Það var engin leið að spá fyrir hver þeirra myndi verða Prom Queen og það var ekki til sá strákur í skólanum sem hafði ekki að minstakosti tvær þeirra í rúnkminninu sínu.

Dag einn fréttu stúlkurnar af strák í nágranna bænum sem sagðist ekki hafa neinn áhuga á kynlífi með stelpum og vildi frekar stráka. „As if“ hugsuðu stelpurnar og gátu alls ekki trúað því. Þær vissu mjög vel að allir strákarnir í skólanum myndu gera hvað sem er fyrir nótt með einhverri þeirra. Þær ákváðu að reyna að afsanna þessa goðsögn og reyna að afhomma strákinn.

Fyrst byrjaði ein þeirra. Henn tókst að fá strákinn til að koma með sér á deit þótt að hann hafði í fyrstu ekki mikinn áhuga á því en þar sem hún, líkt þær allar, var hún einkar örugg með sjálfa sig og góð í mannlegum samskiptum þá tókst henni að fá strákinn með sér á deit. Allt deitið reyndi hún að tæla hann. Hún var í einkar djörfum fötum og gerði mikið af sexí hreifingum t.d. þegar þau fengu sér ís, en strákurinn virtist ekki hafa vott af greddu þannig að stúlkan gafst upp og leifði þessari næstu að reyna.

Þessi næsta vissi að hún þyrfi að fara einhverja aðra leið þannig að hún mætti í heimsókn til gaursins og fékk að fara með honum upp í herbergi. Eftir að hafa spjallað í smá stund þá ákvað hún að fara bara úr öllum fötunum og sagði honum að ríða sér. Gaurinn fór bara að hlæja og henti henni út. Þá var bara ein eftir.

Sú gaf sér tíma í hlutina og hitti hann nokrum sinnum og þau urðu ágætis vinir, fóru saman í fatabúðir og spjölluðu um sæta fræga stráka. Einn daginn þegar hún hafði boðið honum heim til sín að horfa á vídeó þá sagði hún honum að hún væri dauðvona. Hún hélt áfram og sagði hvað henni þætti ömurlegt að þurfa að deyja hrein mey fyrst hún hafði sko aldeilis fengið mörg tækifæri til að missa meydómin. Hún sagði honum hvað hún sæi mikið eftir því að hafa sparað sig og sagði að það væri bara bull að vonast til að það yrði perfect. Að lokum tókst henni til að sannfæra gaurinn um að ríða sér.

Og viti menn. Gaurinn bara afhommaðist. Og ekki nóg með það heldur þá fóru þau saman á promið og urðu prom queen og prom king. Svo giftust þau og lifðu hamingjusamlega til æfiloka. Hvað hinar stelpurnar varðar þá byrjaði önnur þeirra með Quarterbackinum í skólanum og hin byrjaði með Shakespear kennaranum sem var einkar ungur og myndarlegur.

Heimspekilegar spurningar

Mér datt í hug tvær skemmtilegar heimspekilegar spurningar. Annarsvegar datt mér í hug spurningin: "Hvað er rétt svar við þessari spurningu?" og hinsvegar spurningin: "Hvað er rangt svar við þessari spurningu?"

Uppáhaldssvörin mín við fyrri spurningunni eru "Öll svör við þessari spurningu eru röng, líka þetta svar" og "Öll svör við þessari spurningu eru röng, að þessu svari undanskildu".
Eðli heimspekilegra spurninga er oftast þannig að það er ekki til neitt eða nein rétt svör, og oft ekki heldur röng svör þess vegna finnst mér þetta svolítið skemmtileg spurning.

Seinni spurningin er ennþá skemmtilegri. Ef maður prófar t.d. að svara "Davíð Oddson" þá myndi maður halda að það væri allavegana rangt svar við öllum spurningum sem gætu tengst heimspeki. En ef maður finnur rangt svar við þessari spurningu þá er maður í rauninni búiinn að svara spurningunni rétt og ef maður hefur svarað henni rétt þá hefur maður þannig séð ekki tekist að svara henni, því að það á að svara spurningunni rangt. Það er s.s. rangt að svara rétt og rétt að svara rangt þannig að þetta gengur í hringi.

Ég ætla að láta þetta gott heita í bili.

Fallbeygingar karlmannsnafna, listamannanöfn og sérnúmeraplötur

Öll vitum við að karlmannsnöfn sem enda á tvöföldum samhljóða í nefnifalli (hér á eftir nf), enda á einungis einföldum samhljóða í þolfalli (hér á eftir þf). Dæmi um slík nöfn eru til dæmis: Kristinn, Þórarinn, Steinn, Ketill og Páll sem verða: Krsitin, Þórarin, Stein, Ketil og Pál í þf. En hvað gerist eigilega þegar einhverjir arty farty náungar ákveða að taka upp einhver arty farty ættarnöfn sem enda á tvöföldum samhljóða og heita þá nöfnum á borð við Halldór Laxness eða Steinn Steinarr. Hvernig verða þá þessi nöfn í þf? Segir maður um Stein Steinar eða um Stein Steinarr? Um Halldór Laxnes eða um Halldór Laxness? Ég man bara aldrei eftir að hafa lært að skrifa nöfn þessara mikilmenna í þolfalli í barnaskóla hinsvegar var Göngu Hrólfur tíður gestur í stafsetningaræfingum.

Svo er önnur pæling, Kallaði Aðalsteinn Kristmundsson sig kanski Stein Steinar(r?) til að hæðast að ættarnafni Halldórs Guðjónssonar. Eða var það kanski öfugt því ekki veit ég hvor kom á undann Laxness eða Steinarr. Því má í rauninni segja að Laxness og Steinarr séu eins og hænan og eggið. Það er að vísu svolítið fáranlegt að segja það, en báðir náðu þeir að verpa ansi góðum eggjum og náði eggjarauðan stundum að dómínera algjörlega í eggjunum og þar var hún sko rauð en ekki gul. (Gerard Lemarquis hefur núna kennt þjóðinni að á frönsku heitir eggjarauðan, eggjagula (oeuf jaune)).

Það má kanski deila um hvort Dóri og Alli hafi verið arty farty en hinsvegar er einginn spurning um að ættarnöfnin þeirra séi arty farty. Halldór Kiljan Laxness ....

Versta listarmanna nafn sem ég veit um er samt The Edge og fast á hæla hans kemur Bono en þeir eru saman í hinni hræðilegu hljómsveit með hinu hræðilega nafni U2. Þó verð ég að viðurkenna að þeir hafa átt örfá sæmileg lög inn á milli.

Þá dettur mér í hug versta sérnúmernúmeraplata sem ég hef séð. Hún er á einhverjum sport bíl gott ef er ekki Hyundai Accent (þvílíkt nafn á bíl, minnir svolítið á listarmannanafn söngvara Lands og sona) og númerið er 4U2C það liggur við að ég æli í hvert skipti sem ég sé þennan bíl. Hins vegar á eigandi 4U2C annan bíl, og hefur hann númerið 4U2C2 sem er í rauninni jafnslæmt en það er þó aðeins skárra því að það má bæði lesa sem For you to see two eða For you to see too. Sem eru þó bæði mjög slæm sem slík en fá smá kredit fyrir tvíræðnina.

You are the mystery woman


Which Ultimate Beautiful Woman are You?


þetta finnst mér ansi sniðugt bréf.

Fyrsta alvöru dagbókarfærslan mín.

kæru lesendurNúna kemur fyrsta týpíska dagbókarfærslan mín. Ég ligg núna upp í rúmmi með ibókinni mynni og er að hlusta á plötuna Dirtymeð hini frábæru hljómsveit Sonic Youth. Ég er að bíða eftir að mamma komi heim með pissuna sem hún fór að sækja. Hún pantaði á H. Hetti (ástæðan fyrir því að ég skrifa H. Hetti er til heiðurs A. Hansen) það voru nefnilega 2klst í bið á Domma (til heiðurs Tomma borgara, blessuð sé minning hans). Systir mín er að halda upp á 16 ára afmælið sitt í þriðja skiptið og í þetta skiptið eru það stelpuvinkonur hennar sem hún bauð (þessvegna voru sko pantaðar pissur). Í dag er ég ekki búinn að koma miklu í verk. Ég reyndi að finna heimildir í Ljóðaritgerðina sem ég er að skrifa. Það tókst ekki. Svo skoðaði ég möguleikann hvað ég gæti farið í í Háskólanum eftir jól. Ég byrja að öllum líkindum í Rafmagns og tölvuverkfræði eftir jól. Ég bjóst einungis við að ég gæti tekið einhverja smá stærð fræði og tölvunarfræði til að komast smá af stað áður en ég byrja í haust en ég get jafnvel haft fulla töflu.

Ég vann getraun á blogginu hennar svanhvítar (vefmeyin.blogspot.com). Það átti að svara spurningunni: hvað heitir Gullsópur á latínu? Að sjálfsögðu vissi ég það. og í verðlaun þá nefndi hún ættingja gullsópsins, Orrasóp. Orrasópur príðir nú bloggsíðuna hennar.

Í tilefni af því þá er Svanhvít Lilja bloggari dagsins) svona eins og Sandra er mað Bloggara mánaðarins) á þessari síðu. Útllitið Bloggsíðan hennar er einstaklega flott að útliti og þar sem Svanhvít er íslenskunemi og mikill áhugamaður um íslenska tungu þá er síðan skrifuð á einstaklega góðri og fallegri íslensku.

Þannig að ef þig eruð orðin þreytt á öllum heimsku stafsetningarvillunum mínum eftir að hafa lesið bloggið mitt er um að gera að skella sér bloggið hennar og verða vitni af því hvað hún er með gott vald á íslenskunni.

Núna er ég farinn að borða. Verði mér að góðu.

Kæru lesendur,
Ég er búinn að gera mín fyrstu byrjanda mistök í bloggheiminum. Hvernig í andskotanum get ég skrifað eitthvað eftir þetta seinasta sem ég skrifaði? Ég neyðist náttúrulega til að skrifa eitthvað ofur göfugt sem varðar alla og engum er skítsama um. Mér dettur þá kanski fyrst í hug að skrifa um ástandið í heimnum í dag. Rosalega göfugt... Maður myndi nú samt halda að öllum væri skítsama um það. En þar sem ástandið í heiminum í dag er svo mikið í fjölmiðlum sem reknir eru í gróða skini þá hlýtur að vera að það sé einhver markhópur sem hefur áhuga á þessu öllusaman. OK ég ætla skrifa smá um ástandið í heiminum í dag.

Ástandið í heiminum í dag
Ætli það sé ekki best að skrifa þetta bara á skýrslu formi.
Tilgangur: Tilraunin gengur út á að reyna að skrifa blogg um eitthvað sem öllum er ekki skítsama um.
Efni og áhöld: Reynsla, hugvit og uppsöfunð vitneskja tvítugs fávita sem heldur að bloggið hans geti bjargað heiminum.
Niðurstöður: Sama hvert maður lítur og sama hvert maður fer þá er allstaðar verið að reyna að losa mann við pening, óháð því hvort maður eigi pening eða ekki. Peningar ráða heiminum algjörlega og kapítalistar tröllríða öllum innanfrá. Í dag er ekki til neitt sem heitir siðferði, trú, samviska eða vísindi án þess að fólk reyni að græða á því.

Tökum tildæmis hið mikla vísinda fyrirtæki Íslenska erfðagreiningu sem reynir að finna lækningu á öllum okkar meinum með vísindarlegum hætti. En það sko ekki gert í þágu okkar eða í þágu vísindanna. Það er algjörlega gert í þágu Mammons. ÍE harðlæsir allar skýrslur sínar og niðurstöður úr tilraunum og athugunum, inni hjá sér þannig að enginn fær að komast að því hvaða vísidalegu uppgötvanir þeir hafa gert.

Meira um vísindi. Einu sinni í tíma í sígildritónlistarsögu tók kennarinn smá út úr dúr (eða kanski út úr moll frekar ha ha ha) og sagði frá að hann vissi um mann sem náði að þróa dekk og búnað þannig að í mælaborðinu á bíl var hægt að setja nagla inn og út úr dekkjunum að villd. Maðurinn reyndi að selja stórum dekkjaframleiðendum einkaleifið og viti menn einnn af dekkjarisunum keypti einkaleifið. En höfum við séð þennan búnað á markaðnum? Að sjálfsögðu ekki, því þá myndi dekkjaframleiðandinn ekki selja jafn mikið af dekkjum.

Pabbi minn sagði mér einu sinni frá svipuðu dæmi: Mamma hanns keypti einu sinni sokka á Afa minn sem voru svolítið í dýrari kantinum. En sokkarnir slitnuðu aldrei og héldust heilir í mörg mörg ár. Að vísu fór teigjan í þeim eftir nokkur á en þá fóru bara krakkarnir að nota ofursokkana yfir ullasokka og það kom aldrei gat á þá. Einhvern tíman var semsagt fundin þráður sem þoldi næstum allt en hann hefur verið tekinn af markaðnum svo að fólk eiði meiri peningum í sokka.

Ég býst við að það séu til miklu fleirri svona dæmi. Til dæmis þá heyrði ég einhversstaðar að intel seinkuðu að setja pentium III örgjörfan á markaðinn svo að þeir gætu sellt meira af pentium II. Það eru örugglega til fullt af fleirrum dæmum þar sem peningagræðgi hindrar að vísindaframfarir komu almennignum að góða

Og ekki eru það bara vísindin sem eru aðeins í þágu Mammons. Í íslensku 103 lásum við sögu sem hét „Stjörnurnar í konstantinóbel“ (í samnefdu sögusafni) Sú saga gerðist á dæmigerðum íslenskum sveitabæ fyrr á tímum (mann ekki alveg hvenar en líklegast á 18. eða 19. öld). Í sögunni komu tveir sölumenn í heimsókn á bæinn og reyndu að græða á fátæku bóndafjölskyldunni. Annar sölumaðurinn var með fallega hluti úr mismunandi menningar heimum en hinn var með trúarlega tengdann varning eins og t.d. sálmabækur og biblíumyndir. Sá var semsagt að græða á trú fólksins. Ef þið kunnið eitthvað í sögu þá vitiði eflaust að þetta er ekki eina dæmið um að menn hafi reynt að græða á trú fólks.

Svo hefur maður líka heyrt nútíma þjóðsögur um að betlarar á götum stórborga í dag keyri burt á flottum bílum og hafi bara ansi mikið upp úr betlinu það finnst mér ekkert ósennilegt. Ég held að það sé alveg hægt að fá um 1000kr á tíman af því að betla og það skattfrjálst. En það fólk er að græða á góðmensku og samúð fólks sem mér finnst einstaklega ljótt. En maður er alltaf lamin ef maður hefur einhvern höggstað og það eru alltaf verið að leita að höggstöðunum á manni.

Kapítalisminn er sem sagt að tröllríða Vesturlöndum og víðar. En hver er þá staðan í heimnum þar sem Kapítalisminn ræður ekki jafn miklu. Þar sem ég lifi í afar kapítalísku samfélagi er erfitt fyrir mig að vita af góðu lífi utan kapítalismans því að það er alltaf dregin upp sú mynd fyrir manni að þar sem er ekki Kapítalismi er bara villimennska bókstafstrú þar sem konur og börn eru barin, kúguð og nauðgað. Þar eru menn alveg jafnvondir. En ég er svo mikið barn í mér ennþá að ég trúi á góðmennskuna í mannfólkinu þótt að mér virðist hún vera á miklu undan haldi.

Tók einhver eftir að síðustu tvær færslur voru ekki eins? ég nefnilega skrifaði fyrst og meðan ég var að re-edita færsluna slökknaði skyndilega á forritinu og ég hélt að færslan hafði ekki byrst þannig að ég skrifaði allt aftur eftir minni.
Gaman af því.

Um blogg

Ágæti lesandi,

Afhverju ertu kominn inn á þessa síðu? Hvað helduru að þú finnir hér? Hvað langar þig til að lesa? Ef þú skilur hvert ég er að fara þá er ég svolítið að velta fyrir mér tilgang bloggsíðna. Þar sem ég er nýbyrjaður að blogga er mjög eðlilegt að ég velti fyrir mér slíkum spurningum líkt og barn spyr sjálft sig (og aðra) um tilgang lífsins. Seinna þegar barnið er orðið eldra hættir það að velta sér upp úr slíkum spurningum og veltir sér í staðinn upp úr soranum sem er allt um kringum það í samfélaginu. Barnið gleypir einfaldlega svör uppalanda sinna við spurningum sínum um lífið og þau svör vísa oftast í trúarbrögð, orð stjórnmála manna eða poppstjarna sem er oftast í samræmi við hagsmuni yfirstéttarinnar.

Og Hverju hef ég svo komist að? Afhverju eru blogg að tröllríða heiminum? Þegar ég var í sögu 202 hjá Sigga Hjartar þá var hann einu sinni að tala um öll skrif Íslendinga. Hann sagði að alveg frá landnámi þá hafi Íslendingar verið með ritræpu og að það deyi engin Helvita mjólkur bílstjóri án þess að gefa út æfisögu sína eða eitthvað slíkt. Mér finnst mjög margt til í orðum sagnfræðingsins. Ég tel að blogg séu nútíma klósett sem Íslendingar skíta í ef þeir eru með ritræpu. Hiinsvegar þá er þvímiður ekki hægt að sturta niður úr þessum nútíma klósettum þannig að internetið er allt að fyllast upp af skít.

Hverjum er ekki skítsama hvort einhver hafi keypt kex og banana í hagkaup og rifið svo kjaft vegna þess að verðið var svo hátt? Hverjum er ekki skítsama hvort einhver hafi aðeins leyst helminginn af heimadæmunum sínum. Hverjum er ekki skítsama hvort einhver hafi orðið svo pissfullur að hann man ekki neitt og getur þessvegna ekkert bloggað um seinasta fyllerí? Hverjum er ekki skítsama þótt einhver fáviti út í bæ sé að líkja skrifum þeirra við skít?

Mér er sko alveg skítsama. Enda eru heimsóknir mínar á bloggklósettin frekar sjaldgæfar og heimsæki ég aðeins þau klósett það sem ég finn oftast besta skítinn til að velta mér upp úr.

Um blogg

Ágætu lesendur. Afhverju eruð þið kominn á þessa síðu? Hvað búist þið við að finna hér? Langar ykkur að lesa sóðalegar djammsögur og uppáferða slúður? Langar ykkur að vita hvað ég er búinn að gera í dag eða hvernig heilsan er? Ef þið skiljið hvert ég er að fara þá er ég svolítið að velta fyrir mér tilgang og hlutverk bloggsíðna. Fyrst að ég er nýbyrjaður að blogga er mjög eðlilegt að ég spyr sjálfan mig þessara spurninga líkt og lítið barn spyr sjálft sig hver tilgangur lífsins sins sé stuttlega eftir að það fæðist. Svo þegar barnið verður eldra gleymir það að velta sér uppúr svona fáranlegum spurningum og veltur sér þess í stað upp úr því skítuga samfélagi sem það ólst upp við og gleypir svör uppalanda sinna við spurningum sínum og þau svör vísa gjarnan í trúarbrögð.

Og hverju hef ég komist að? Hver er tilgangur bloggsíðna? Þegar ég var í Sögu 202 hjá Sigga Hjartar (sem er þekktur fyrir að eiga typpasafn) myntist hann á að Íslendingar hefðu alltaf verið að skrifa eitthvað og sagði að Íslendingar væru með óstöðvandi ritræpu. Hann bætti því við að á Íslandi deyr enginn helvíta mjólkurbílsstjóri ánþess að gefa út æfisögusína eða eitthvað slíkt. Ég held að það sé annsi mikið til í því sem sagnfræðingurinn sagði. Ég held að blogg sé nútíma klósett sem Íslendingar skíta í þegar þeir eru með ritræpu. Vandamálið er bara það að það er ekki hægt að sturta niður úr þessu nútíma klósetti þannig að internetið er að fyllast af skít.

Hverjum er ekki skítsama þótt að einhver hafi keypt þrjá banana og kex í Hagkaup á alltof háu verði og rifið kjaft við afgreyðslu stúlkuna? Hverjum er ekki skítsama þótt einhver hafi aðeins leyst helminginn af heimadæmunum sem hann átti að leysa. Hverjum er ekki skítsama hvort einhver hafi verið svo pissfullur að hann muni ekkert eftir fylliríunu sínu og geti þessvegna aðeinsskrifað hvað átti til að byrja með mikið áfengi og hvar hann vaknaði. Hverjum er ekki sama hver skoðun mín er á bloggum.

Mér er fokking skítsama. Enda eru internetheimsóknir mínar á bloggklósettin frekar sjaldgæfar og heimsæki ég aðeins þau klósett þar sem ég hef fundið besta skítinn til að velta mér upp úr.

Jæja, þá er komið að því að skrifa fyrstu alvöru færsluna mína. Einhverjir vita eflaust að ég hélt af stað í ævintýra leiðangur snemma í haust og vilja ólmir fá frásagnir af þeim ævintýrum. Ég hinsvegar er ekkert mikið fyrir að tala og tala endalaust þannig að ég nenni yfirleitt ekki að segja fólkinu sem ég hef núþegar hitt einhverjar ferðasögur. Ekki það að ég vilji ekki tala um þær vegna þess að þær eru eitthvað viðkvæmt mál heldur er þetta bara svo mikið að það tæki mig óratíma að segja frá öllu saman og ég er ekkert mikið fyrir að tala rosalega lengi í einu í einhverjum einræðum. Enda fíla ég ekkert að vera með einhverjar einræður. Mig langar frekar að segja fólki söguna í bútum þegar mér dettur í hug og þegar búturinn á við inn í umræðuna þ. Núþegar hef ég heyrt hana Halldóru mína segja söguna nokkrum sinnum og ég er eigilega bara kominn með e
hundleið á henni (sögunni þ.e.a.s, Halldóra er alltaf æði).

Ég er samt að pæla í að segja söguna hér í grófum dráttum.

Þann 20. ágúst 2003 lagði ég af stað ásamt fríðu föruneyti (þ.e. Halldóru) af stað til Borgarinnar Toulouse sem er vestarlega í Suður-Frakklandi. Við fórum í þeim tilgangi að fara í tónlistarskóla.

Við fengum að gista hjá manni að nafni Aurilien(22) sem var okkur algjör himnasending. Heimurinn þarf fleiri Auriliena. Aurilien hittum við í sendiráði Frakklands í Reykjavík þar sem hann var í starfsnámi sem var hluti af Stjórnmálafræði námi hans. Aurilien átti tvo meðleigjendur. Annars vegar Mohamed(34) sem var frá Marokkó, sérlega skemmtilegur, líbó, hress, og duglegur að drekka bjór. Hinsvegar var Martial (26) sem var mjög sérstakur. Hann var klæddi sig eins og rokkari og hlustaði á svipað rokk og Skúli (skulisig.blogspot.com) held ég. Hann átti kærustu (ca 42) sem Mohammed og Aurilien kölluðu "La grand-mere de Martial" sín á milli. Hvorki Martial né Amma hans voru neitt sérlega gefin fyrir samskipti við okkur hin.

Til að byrja með fór dagurinn hjá mér og Halldóru í það að leita að íbúð. Í Toulouse er mjög erfitt að fá íbúð. Við vorum næstum því komin með mjög góða íbúð á mjög góðum stað en vegna "samskipta erfiðleika" var hún leigð öðrum.

Halldóra var líka mjög dugleg að æfa sig fyrir áheyrnarprófið inn í skólann sinn. Því miður komst hún ekki inn í skólann og Mér var einnig neytað aðgangi í skólann sem ég ætlaði í þannig að við komumst að þeirri niðurstöðu að það væri ekkert fyrir okkur að gera í Toulouse skólavistar og íbúðarlaus.

Í staðin reyndum við að gera gott úr öllu og fórum á þriggja vikna frönskunámskeið sem var alltaf á morgnanna. Þar lærðum við helling í frönsku.

Að námskeiðinu loknu fórum við í Interrailferðalag í 3 vikur. Við byrjuðum á því að fara norður til Parísar. Þar hittum við Hildigunni og Siggu T (þær eru með blogg sem Sandra linkar á) alveg eldhressar og kátar. Svo fórum við til Lyon síðan Barcelona, þar næst Valencia þar sem frænka hennar Halldóru bjó ásamt kærastanum sínum og vin hans sem heitir Eske (sem Halldóru hafði mjög gaman af sem karakter). Svo fórum við til Madrid, svo Rómar, svo Feneyja, svo Vínar, svo Berlínar þar sem við hittum Ingu og Steinunni (á sandkastalanum er linkur á þær) sem voru líka í mjög góðu stuði. Að lokum fórum við til Køben þar sem við hittum Sigríðu Sunnu og Hákon vin hennar fyrir tilviljun.

Svona er nú ferðasagan í grófum dráttum.

Nýtt blogg komið á netið

Jæja börnin góð og verið velkominn á nýju bloggsíðuna mína. Nú er ég bara byrjaður að blogga eins og allir hinir. Það er nefnilega enginn maður með mönnum í dag nema að hann eigi blogg. Hérna ætla ég að skrifa allt sem mér dettur í hug hverju sinni. Þessi síða mun veita ykkur aukinn aðgang inn í hugarheim minn (guð blessi internetið).

Góða skemmtun