Blogg Orra Tómassonar

Búðarferð 1

Ég man allt í einu eftir atviki sem ég varð vitni af fyrir nokrum mánuðum. Ég var staddur í Nóatúni í Hafnarfirði (þar sem leikbær var) og þegar ég kem að kassanum er þar Jónsi sá er við svört föt er kenndur ásamt krakkanum sínum. Krakkin tekur nammi úr nammihillunni og spyr föður sinn: "Pabbi hvað er þetta?" Jónsi svarar "Þetta er Draumur".

Tilvitnun dagsins:
Writing about music is like dancing about architecture
-Frank Zappa-

Orri mælir með

Blogg: Kína Blogg Steinars.
Steinar, sem er Kínverji sem hefur búið á Íslandi ca 2/3 af æfi sinni og býr í Svíþjóð, Er í ferðalagi í landi forfeðra sinna og segir á mjög skemmtilegan hátt frá heimalandinu sínu og hvernig það er að koma aftur þangað núna.

Bók: Múrinn í Kína eftir Huldar Breiðfjörð
Já þetta er seinasta bók sem ég las áður en ég dembdi mér aftur í lærdómsbækunar. Mér finnst Kína mjög heillandi land og mér finnst gaman að lesa um það. Huldar segir mjög skemmtilega frá ferðalagi/ævintýri sínu yfir Kínamúrinn.

Tónlist: Polvo, Devendra Banhart, Nada Surf og Karp
Ég er búinn að hlusta á frábæra tónlist seinustu daga, fékk mest af henn lánaða hjá Jóni Þór.
Polvo: er æðisleg hljómsveit, kraft miklir, skemmtilegir og unaðslegir.
Devendra Banhart: Róleg og hugljúf kassagítar tónlist, samt ekki mikil fjölbreytni en mér finnst það ekki skipta máli í þessu tilfelli. Eiga mjög skemmtilega texta inn á milli t.d. "oooooh Michigan Michigan state, how I love to live in you, I've never been to Michigan state, still I love to live in you"
Nada Surf: Búinn að hlusta tvisvar í gegnum plötuna Let Go, Mjög skemmtileg á köflum, of týpísk á öðrum köflum.
Karp: Æðislegt og unaðslegt rokk.

Matur: Rófur (gulrófur)
Alltaf gott að narta í þær. Hollt og gott.

Forrit: GnuPod
Ég fíla ekki iTunes, enda á ég ekki stýrikerfi sem keyrir það. GnuPod er forrit sem ég nota til að setja lög inn og út úr ipodinum mínum og það geri ég í skel (konsole, terminal, command line). Mér finnst þægilegt að vita nákvæmlega hvað ég er að gera í staðin fyrir að tölvan giski á hvað ég vilji gera og gerir þ.a.l. bara eitthvað fyrir mig.

Stýrikerfi: Linux
Ég get ekki hætt að vitna í orð Megasar (annað skiptið í dag) "Þú veit það vel að ókeypis er allt það sem er best og svo þarf ég að greiða dýru verði fyrir það sem er verst" (nenni ekki að tékka hvort þetta er nákvæmlega orðrétt).

Drykkur: Kaffi
Þjóðardrykkur háskólanema

Gítar hljómur: maj7#11
Mjög fallegur hljómur, dæmi um grip fyrir t.a.m. Amaj7#11 er 5x6644

Sjónvarpsefni: South Park, Ali G
South Park: Þetta eru svo frábærir þættir. Æðislega beitt þjóðfélags ádeila.
Ali G: hann er rosalega mikill fáviti en samt líka snillingur, Borat stendur líka fyrir sínu.

íþrótt: skotbolti / brennibolti
Við r og t verkfræði nördar erum búinn að leika þennan leik tvo föstudaga í röð í sprikltímanum okkar og þetta er skemmtileg og góð hreifing, (spilum brennibolta án höfðingja).

Svo mæli ég líka með því að hugsa mikið og að skrifa skemmtileg komment í kommenta kerfið mitt.

Afhverju tók ég aftur þetta próf?

Músíktilraunir

Ég var að koma heim af músíktilraunum, frekar sáttur við kvöldið.
hér koma nokkur orð um hvern flytjanda.

Motyl,
Man ekkert hvernig hvernig þeir voru, þeir voru þar af leiðandi alls ekki eftirminnilegir. Man að ég hugsðai, OK band, tvímælalaust ekki sigurvegarar.

Hello Norbert
Flott band, Minntu bæði á the Smiths og Interpol. Jóni Þór fanst söngvarinn vera ung útgáfa af Graham Coxon í blur, mér fannst hann líka svolítið Woody Allen-lengur. Áttu annaðsætið ágætlega skilið.

Gay Parad
Mjög gott og þétt band með engan veikan hlekk. Náðu samt ekkert að grípa mig. Hissa að þeir hafi ekki náð sæti.

Elysium
Ekkert heyrðist í Bassatrommunni og sándið var mjög undarlegt (líklegast hljóðmanninum að kenna). Ég fílaði samt rokk attitjútið í þeim.

Mjólk, 6 og Fúnk
Þarna var á ferðinni Miami-legt 70's funk, Mjög vel flutt og funky, drukku mjólk á sviðinu og voru mjög hressir. Byrjðu á að kenna áhorfendum að klappa á 2 og 4. Nylon hefðu þurft að vera þarna. Hefði vel meikað að hlusta á þá í heilann klukkutíma. Samt ekki einhvað sem maður kom til að sjá. Samt æðislegt.

The Dyers
Ágætur fluttningur og hljóðfæraleikur. Ef ég væri breskur myndi ég segja "not my cup of tea", Ef ég væri franskur myndi ég segja "pas mon verre du vin". Ef ég væri rúsnenskur myndi ég segja "не мое стекло водочки, (Ne moe steklo vodki)".

Jakobínarína
hressir gaurar með líflega sviðsframkomu, mjög nýbylgju skotið. Var að pæla í að velja þá í fyrsta sætið en þeir gerðu svo mikið úr því að vera frá áslandi og ég hata áslandið (því að ef ég tek kvöld- eða helgarstrætó heim fer hann fyrst um helvítis áslandið).

Koda
Það er tvennt sem mér er efst í huga hvað þessahljómsveit varðar. Framúrskarandi söngur og fáranlega sætur pritty face trommari.

Jamie's star
Ekki tónlist fyrir mig, góður trommuleikur og sviðsframkoma, Gítarleikarinn líktist svolítið james cronwell (bóndinn úr Babe), það gerir líka gítarleikari Days of our lifes.

We panted the walls.
Loksins eitthvað sem greip mig. Einfaldleikinn í fyrirrúmi, fínar gítar línur og einfaldar laga og texta smíðar. Þau fengu fyrsta sætis atkvæðið mitt.

Mystical Fist
Rokk og fokking ról, Menn settu mikinn metnað í rokk útlitið. Gítarleikarinn sem var hægra megin (séð frá áhorfendum) var fáránlega flottur á því og hefur örugglega æft rokk sviðframkomu í mörg ár. Ekki var sama að segja um framkomu söngvararans (samt fínn söngvari).

Ég kaus 1: We painted the walls, 2: Jakobínarína, 3: Gay Parad.
Úrslit voru 1: Jakobínarína, 2: Hello Norbert, 3: The Dyers, áhugaverðasta bandið: We painted the walls.
Steini fær líka stig fyrir að hafa reddað mér kaffibolla, ég er ennþá fullur þakklæti.

Kvikmyndalögin

Ég sá að Valur (www.svalur.tk) gerði sniðugt blogg um hvaða lög hann myndi hafa í bíómynd ef hann ætti að velja.
Ég ákvað að reyna það sama en ég hugsa rosalega lítið í lögum eins og sumir. Ég hugsa tónlist miklu meira í heilum plötum og tengi tónlist ekki jafn mikið við stemningu og annað fólk, ég nýt yfirleitt tónlistar einnar og sér.


OPENING CREDITS:
Vondu straúgur - Purkur Pilnikk.
(mjög gott lag til að byrja á, lagið nær líka svo góðum hápunkti í "fariði öll til helvítis" kaflanum"

WAKING UP SCENE:
Höfuðfætlan - Botnleðja

HAPPY DRIVING TO SCHOOL SCENE:
æi þarna brjálaða crazy dæmið - Aram Katchaturiann
(svona tryllt lag sem bendir til að allt sé í fokki, allir kannast við það þegar þeir heyra það)
** Komst að því að það heitir Sverð dansinn (Sabre dance)
Bætt við seinna.

DANCING IN UNDERWEAR SCENE:
Surfer Boy - PPPönk
(sá fyrst fyrir mér dancing in swimwear, og á strönd og leifði því bara að halda sér)

DRIVING WITH CRUSH SCENE (at night):
Little Wing - Jimi Hendrix

BEAUTIFUL MAKE-OUT SCENE:
Grace - Jeff Buckley

FIRST DATE SCENE:
Sumargyðjan - Jagúar

POST-FIGHT WITH A FRIEND SCENE:
Herandnu - Wether Report

FUNERAL SCENE:
Halelujah - Leonard Cohen (eða Buckley)

DREAM SCENE:
Marímbu lagið á TNT - Tortoise

RUNNING AROUND FALLING IN LOVE SCENE (day):
The Model - Belle og Sebastian

LOOKING COOL SCENE:
Fönn fönn fönn - Stuðmenn
-djók-
Ist cool man - lag sem var á Reif í kroppinn

QUIET DRIVING WITH FRIENDS SCENE (at night):
Giant Steps - John Coltrane

MIDNIGHT ROOFTOP DANCING SCENE:
Cure - Close to me

SUMMER SCENE (day):
tropicana days are free (eða hvað sem lagið heitir) - Wham

FALLING IN LOVE SCENE (night):
Saying something stupid like i love you - Frank og Nancy Sinatra
(ástarlög eru ekki mitt sérsvið)

HANGING OUT WITH FRIENDS SCENE:
Teenage Riot - Sonic Youth

TRIPPIN' ON DRUGS SCENE:
Bull in the heather - Sonic youth

YOUTHFUL FLASHBACK SCENE:
Þóra - Megas

SEXY MAKE-OUT SCENE:
Miningar frá 17. borði - Isidor
(það er sexy lag)

LOVE SCENE:
This is not - Blonde Redhead

DRIVING ALONE SCENE (at night):
This is a long drive for someone with to much to think about - Þórir
eða
Futureism vs. Passeism - Blonde Redhead

GETTING READY TO GO OUT SCENE:
Take on me - Aha

DANCE PARTY SCENE:
Garden Party - Mezzo Forte

SEX SCENE:
Bolero - Maurice Ravel
(djöfull væri það illa steikt kynlífs atriði)

LYING DOWN AFTER SEX SCENE:
Fönn fönn fönn - Stuðmenn
-Djók-
Girl Boy - Blonde Redhead

DRIVING WITH BEST FRIEND SCENE:
Too young to dye - Jamiriquai

DECLARING INDEPENDANCE SCENE:
Chariots of Fire - Graveslime útgáfan

DRIVING AT SUNRISE SCENE:
Man in the green shirt - Wether report
eða
Skorpions - Isidor

REGRETFUL FLASHBACK SCENE:
Everything means nothing to me - Elliot Smith

BRAKING UP SONG:
(meika ekki að hugsa um það núna)

HEARTBREAK SCENE:
Heartbreaker - Cardigans

CRYING SCENE:
Total Eclipse from the heart - Bonny Tyler

BITTER, ANGRY, ALONE SCENE:
Johnny's got a baby - Benny Crespo's Gang

WALKING ALONE REFLECTING SCENE:
Geimryk - Unun

EARLY MORNING TRANQUIL SCENE:
Duetche Bank, Scotland Yard lagið - Kraftwerk

FEELING ALONE SCENE:
sad pony guerilla girl - Xiu xiu

MENTAL BREAKDOWN SCENE:
eitthvað af Bitches Brew (sem Sandra er ennþá með í láni) - Miles Davis

THE SUICIDE SONG:
Spain - Chick Corea
(djöfull gæti það orðið fáranlega flott sjálfmorðs atriði)

FAR FROM HOME SCENE:
Malibu - Jagúar

CLOSING CREDITS:
Reincarnation of Love Bird - Charles Mingus


Það var erfitt að gera þennan lista og ég hefði örugglega getað gert betri lista en ég er sæmilega sáttur, held ég.

Jæja, nú læt ég tíðindi flakkka. Ég og Halldóra erum hætt saman eftir þriggja ára ástarsamband. Það er ferlega skrítið og ég á erfitt með að venjast því. Stundum er maður fullur eftirsjár og efasemda en stundum finnst manni þetta hafa verið einstaklega skynsamleg og góð ákvörðum enda gekk þetta ekkert alltaf æðislega vel hjá okkur.
Sumir myndu e.t.v öskra af gleði við slíkar breytingar því þá geta tekið við tímar hórdóms, lauslætis og kynsvalls fram í rauða nóttina, en ég get ekki sagt að mér þyki slíkir lifnaðarhættir aðlaðandi.
Ég spurði mömmu hvernig ég gæti fundið mér nýja kærustu, samtalið var einhvernveginn svona:
O: Mamma, hvernig get ég fundið mér nýja kærsutu.
M: Þú átt ekkert að fá þér nýja kærustu svona alveg strax.
O: En þá þarf ég alltaf að koma heim á kvöldin og það er svo langt að fara.
M: Ég skil, Þú gætir reynt að útvega þér lista og merkja við þær á listanum sem búa nálægt og reynt svo að ná í þær. Ef þetta er einstaklega góð staðsetning gæturu íhugað að sætta þig við að vera með strák.

Hin móðurlega skynsemi á sér engin takmörk, eða þá sá hluti móðureðlissins sem felur í sér að vilja losna við afkvæmin.

Tilvitnum vikunar

Ef ég væri niðrí bæ, í skylmingabúningnum mínum, að reyna við Olgu (kærustu Garðars), og þú (Garðar) myndir taka upp hníf og myndir ætla að stinga mig, þá gætiru aldrei komist í gegnum skylmingabúninginn.
Andri K um skylmingabúninga.



Andri K í skylmingabúningnum sínum að reyna við tvær stelpur, sem gætu átt brjálaðan kærasta með hníf.

Margir tónleikar

Ég er búinn að vera ansi duglegur að mæta á tónleika þessa vikuna og flestir þeirra hafa verið mjög skemmtilegir.

Þriðjudagur, Kaffi Rosenberg, The Teague league.
Þarna var Steini Teague að spila með Andra Ólafs og Magga Tryggvasyni. Ég held að ég hafi bókstaflega þekkt alla þarna, allavegana 30 af 40. Þetta var eiginlega eins og að vera kominn aftur í MH á öðrum stað þar sem má drekka bjór. En allavegana, Steini og Co léku þarna vel grúvandi djass og Steini var í forgrunni. Hann var mjög trylltur á píanóið og hefur greinilega verið duglegur að æfa sig því hann er orðinn töluvert betri heldur en ég hef áður heyrt samt var hann framúskarandi þá. Maggi stóð fyrir sínu og Andri hefði getað logið að mér að hann hefði spilað á kontrabassa í 8 ár en ekki 2. Hann tók samt ekkert bassa sóló, sem er synd því bassa sóló eru skemmtileg.

Fimmtudagur, Ömmu kaffi, hljómsveit sem ég veit ekki hvað heitir (gruna að þetta hafi verið hljómsveitin UHU) á.
Ég rambaði inn á þessa tónleika eftir slappa hljómsveitaræfingu.
Þarna var aftur djass á ferðinni, þó fönk skotnari en á þriðjudeginum. Þarna var aftur Maggi trommari, Arnaldur bassaleikari sem var í dixie dverga bandi Danna, og spilaði líka með Runólfs bandinu fyrir útgáfutónleika Jagúar í haust, Gítarleikari sem ég kannaðist ekki við og saxafónleikari sem ég hef séð spila með Runólfs bandinu, held ég.
Þetta var grúví shit og allur hljóðfæraleikur til fyrirmyndar, sérstaklega heillaði bassaleikurinn mig og þarna fékk ég loksins að heyra góð bassasóló sem ollu mér síður en svo vonbrigðum.

Föstudagur, xxxxgata 14, Malneirophrenia
Þetta er tryllt band. Hef séð þá einusinni áður á Grandrokk, en þetta gigg var í heimahúsi. Hljóðfæraskipanin er Selló (Hallgrímur), píanó/hljómborð (Gunni) og bassi (veit ekki hver er), áður voru þeir víst með gítarleikara sem heitir Húni sem er núna fluttur að utan skilst mér. Tónlistin er tilfinninga mikil og einkennist af tryllingi, sætum laglínum, fullt af skemmtilegheit og ennþá meiri tryllingi. Mörg lögin (nennti ekki að telja) þeirra voru í 3/4 takt sem er mjög skemmtilegt. Kannski ekki band fyrir hvern sem er en samt skíta gott band sem ég fíla í tætlur.

Föstudagur, Kaffikúltúr, Nortón og Bacon.
Þegar ég og Jón Þór mættum voru Nortón byrjaðir að spila og skemmtileg stemning. Nortón er fáránlega svöl hljómsveit. Atli Bolla var á íklæddur stuttum 80's stuttbuxum, hlýrabol, og svitabandi og var í miklu stuði við hljómborðin og hikaði ekki við að hoppa og skoppa af kæti við tónlistarflutninginn. Hinir einbeittu sér meira að því að halda kúlinu og það tókst mjög vel en Högni misti það þegar hann fékk sér sígarettu meðan hann spilaði. Mér finnst fáranlega hallærislegt að reykja meðan maður spilar. Það er svo bjánalegt. Högni Egilsson er víst gengin til liðs við tríóið sem er þar afleiðandi orðinn kvartett. Hann þétti bandið með grúví wah wah gítarspili. Nortón geisluðu af gleði og grúvið flæddi út úr hljóðkerfinu. Þeir eru svona hljómsveit sem fær mann til að vilja dansa.
Leó er fáranlega sætur og sjarmerandi gaur.

Bacon voru fínir, Fyrstu 10 mínútunar sem voru mjög skemmtilegar en þeir komu öllu til skila á þeim tíma restin af gigginu var ekkert sérstök, samt vel þolanleg og áhlustanleg en ekki svona tónlist sem maður situr og hlustar á í meira en 10 mínútur án þessa að gera eitthvað annað. Oft heyrðust skemmtilegar hljómborðlínur og slagverksleikaranir tveir unnu skemmtilega saman.

Laugardagur, Kaffi Hljómalind, Big Kahuna.
Gott fólk, Hér eru gleðitíðindi. Ísland hefur alið af sér nýja fáránlega flotta og góða hljómsveit. Ferskt rokk beint af trénu, á líklega eftir að þroskast aðeins meira en maður getur ekki beðið beðið eftir því og hakkar það í sig strax (já ég er að líkja rokki við ávexti, ég er svo witty og ljóðrænn). Það er svo æðisleg tilfinning að uppgötva nýja góða hljómsveit og ennþá betri tilfinning ef hljómsveitin er skipuð ungum meðlimum, því þá byrtist tónlistarleg framtíðarsýn manns.
Allur hljóðfæraleikur til algjörar fyrirmyndar, sérstaklega er ég sáttur með gítarleikarann sem var fáranlega góður en þó ekki nema 15 ára (16 í ár).
Ég kann ekki að lýsa hrifningu minni með frekari orðalengingum. Mæli með því að þið halið niður lögunum þeirra af rokk.is. Þið getið ýtt hér til að fá niðurhalssíðuna beint.
Einn tónleikagestanna þjáðist af óhóflegri athyglis sýki og notaði hvert tækifæri til að koma athugasemdum sínum á framfæri. Athugasemdir áhorfanda á tónleikum eru s.s. ekkert hræðilegar og geta gert stemmninguna skemmtilega og líflegri en þessi tónleikagestur fór svolítið yfir strikið. Hljómsveitin bætti manni það þó vel rúmlega upp með tussugóðu rokki.
Þegar tríóið hafði lokið prógramminu sínu hafði fólk ekki fengið nóg og piltanir byrjuðu því prógrammið upp á nýtt (fyrir þá sem náðu ekki byrjuninni). Þeir tóku þó ekki prógrammið í heild sinni aftur heldur bara svona fimm lög. Mér fannst seinustu tvö lögin virkilega góð. Við fórum samt í seinasta laginu til að ná góðum sætum á Glasamar tónleikunum.

Laugardagur, Stúdentakjallarinn, Þórir og Hanoi Jane.
Ég og Jón Þór skríktum næstum því að kæti þegar við heyrðum sögusagnir að Glasamar further than far far væru að fara að spila á stúdenta kjallaranum bráðlega. Við komum meira aða segja við á stúdenta kjallaranum til að athuga hvort þessar sögusagnir væru á einhverjum grunni reistar.
og skríkum næstum því aftur af kæti þegar við fengum sögu sagninar staðfestar.
Við mættum snemma í því á Stúdentakjallaran (og slepptum þar af leiðandi við að borga 300kr. hvor í aðgangseyri). Þar var engan að sjá nema starsfólkið og Þóri sem var ásamt stúlku. Þórir fræddi okkur um að Glasamar væru ekki að fara að spila en hins vegar myndi frontari þeirra (Markús sem var í Sofandi) spila eitthvað. Þórir hóf leikinn þegar nokrir fleiri voru mættir. Ég hef séð hann allavegana tvisvar áður, og hefur hann þá verið með kassa gítar en þarna var hann með rafmagnsgítar (hollowbody Epiphone ekki svo ósviapan rauða washburn gítarnum mínum) og gítarhljómurinn var rosalega hlýr og sætur. Í öllum umsögnum sem ég hef lesið um Þóri er sagt að hannn hafi viðkvæma eða brothætta rödd og ég get s.s. tekið undir það. Þetta var besta giggið Þóris sem ég hef séð. Það skapaðist mjög næs stemning. Þórir er rosalega einlægur og tónlistin og textanir hafa rosalega rómantískan sjarma. Eins og Jón Þór orðaði það þá er einhver taug sem hann nær að kippa í hjá manni.

Næst komu Hanoi Jane. Mér fannst þeir hrein út sagt fáranlega leiðinlegir og hallærislegir. Spiluðu tónlist sem myndi e.t.v. falla í góðan jarðveg á síldaræfintýrinu á Sigufirði eða Akraborginni árið 1990 (eins og Jón Þór sagði). Hallærislegheitin náðu hámarki þegar bæði söngvarinn og bassaleikarinn fengu sér sígarettu og bassaleikarinnn reyndi að reykja sígarettuna vinstra meginn á munninum og svo syngja einhverjar raddanir með hægrihlið munnsins. Þeir voru líka frekar falskir (bæði söngur og bassinn) en að öðru leiti sæmilega spilandi. Ég vona að þeir hafi gaman að þessu sjálfir og að þetta hljómsveitastarf gefi þeim fyllingu í líf þeirra, því ekki gerir það mikið fyrir mig. Svo eftir örugglega 40 eða 50 mínútur af hryllingnum (fyrstu 10 mínútunar voru s.s. þolanlegar) tilkynnti söngvarinn að Markús myndi ekki spila. Við fórum um leið, svektir.


Annað í fréttum er að ég er með nokkuð miklar harðsperrur eftir að hafa spilað brennibolta í föstudagsspriklinu (leifimistími okkar í r og t) og eftir að hafa farið á skíði í dag. Bæði brenniboltin og skíðin voru mjög skemmtilegt og hressandi.

Unglingar

Ég sá auglýsingu í strætóskýli sem var með bjánalegri fermingarmynd af einhverjum og eitthvað slagorð. Ekki man ég hvað var verið að auglýsa og auglýsingin þar af leiðandi skilaði ekki tilgangi sínum, en mér varð hugsað til þess hvað nánast allir skammast sín fyrir fermingamyndinar af sér eða hlæja af þeim. Allir skammast sín fyrir að hafa verið 13 ára og vilja fæstir viðurkenna að þeir hafi verið viðbjóðslegur unglingur. Þegar fólk heyrir orðið unglingur fyllist það gjarnan viðbjóði, hlær eða þykist ekki kannast við fyrirbærið eða þá heldur fram að hvorki fyrirbærið né orðið sé viðurkennt af yfirvöldum og því skuli ekki minnast á það. Orðið hefur á sér neikvæða merkingu þótt að því hafi ekki verið ætlað það. Sama má segja um orðið nýbúi.

Ég leyfi mér að fullyrða að unglingar eru mest fyrirlitni samfélagshópurinn af öllum öðurm samfélags hópum. Börn kvíða að verða að unglingum vegna þess að þau hafa heyrt svo marga slæma hluti um þessi hyski.

Sjálfur var ég frekar mikið "fokked öp" í hausnum þegar ég var unglingur og vissi ekki hvernig ég átti að vera, haga mér eða koma fram. Ég var samt einn af þessum "rólegu" unglingum. Mér fannst Oasis góð hljómsveit. Ég var líka svaka rebel. Ekki gagnvart fullorða fólkinu eða yfirvöldum heldur gagnvart rappi og hip hoppi og öllu því umstangi. Að vísu var það rapp sem maður komst fyrst í kynni við snemma á 10. áratugnum frekar bjánalegt og hallærislegt. Ég var sko rokkari og rokkarar gefa sko rappi og hip hoppi ekki séns. Það var ekki fyrr en ég var 16-18 ára að ég gaf rappi séns og komst að því að það er til fullt fullt af frábæru rappi. Stelpur voru líka skelfilegar. Maður vissi aldrei hvernig maður átti að haga sér í kringum þær. Sérstaklega ef maður hafði áhuga á þeim (það á reyndar við enn þann dag í dag).

Ég man að ef maður var einhvesstaðar, t.d. út í búð, í sundi eða strætó, að það kom stöku sinnum fyrir að maður mætti ekki fyrirlitningar grímu afgreiðslufólks eða ókunnugara, heldur í staðin komið fram við mann eins og fullorðna manneskju þá ljómaði maður allur að innan og leið allt í einu bærilega, ég er ekki frá því að maður hafi hagað sér eins og fullorðin maður á móti, allavegana gert sitt besta.

Næst þegar þið sjáið einn eða fleiri ungling sem ykkur finnst haga sér kjánalega eða vera á einhvernhátt kjánalegir vil ég að þið hugsið um það þegar þið voruð unglingar. Ég vil að þið hugsið um óöryggið sem unglingar upplifa. Ég vil að þið hugsið um mikilvægi þess að fá viðurkenningu frá hópnum. Ég vil að þið hugsið um allt markaðsáreitið sem unglingar verða fyrir. Ég vil að þið hugsið um hvernig sé að vera ekki viðurkenndur einstaklingur. Ég vil að þið hugsið um það hvernig það sé að vera orðin unglingurinn sem mann kveið fyrir að verða að þegar maður var krakki. Ég vil að þið hugsið um hvernig það er að vera skotinn í strák/stelpu og vita ekki hvernig maður á að bera sig í þeim málum. Ég vil að þið hugsið um hvernig það er að efast um ágæti útlits síns.


Hópur af hræðilegum ógeðsegum unglingum

Orra Ljóð

Ég ákvað að setja upp sér vefsíðu fyrir ljóð eftir sjálfan mig. Hana má nálgast á orraljod.blogspot.com

Ég er ekki alveg nógu sáttur við ljod.is því þar er ekki hægt að fá komment á ljóðin sín.

2 ljóðanna sem eru núna á síðunnu hafa birst á þessari síðu.