31 júlí 2008
Fyrir nokkrum dögum síðan þurfti ég að panta nokkrar kísilflögur í vinnunni. Þær voru búnar hjá fyrirtækinu sem við kaupum þær vanalega frá þannig að ég fann annað fyrirtæki í BNA, sem ég hafði aldrei heyrt um og samkvæmt vefsíðu sinni átti það sem mig vantaði, og hringdi þangað. Konan sem svaraði í símann veitti mjög góða þjónustu, var fljót að redda þessu öllu saman og öll samskipti gengu hratt og vel fyrir sig. Sendingin kom á mánudaginn og allt í góðu lagi.
Í dag fékk ég síðan tölvupóst frá þessari konu og hljóðaði pósturinn svo:
Hi OrriJ
How’ve you been? Hope everything is going well for you. I just want to touch base with you and to see if you received your order yet. If you need anything else, please don’t hesitate to call or e-mail me.
My manager is originally from England. And he told me a little about how beautiful Iceland is, and about the hot springs and I also saw the picture. I would really love to visit Iceland someday. It looks very beautiful. I am from the Philippines, then my mother married a German guy when I was 11 yrs old. I lived in Germany up until I was 16 when I met a US Army guy there and married him for 20 years, and just got divorced about 1 year ago. But that is how I got here in America. Have you been to America?
Hope to hear from you soon with requirements. Enjoy the rest of your day.
Sincerely,
#undirskrift fjarlægð#
Af einhverjum ástæðum kallar hún mig OrriJ, en annar póstur, sem hún hafði áður sent mér með öllu eðlilegra og vinnutengdara erindi, hófst á orðunum „Dear Orri:)“
Kannski er J einhverskonar broskall.
Kannski er fyrirtækið að leggja sig sérstaklega fram við að veita persónulega þjónustu. Kannski er þetta einhver bandarískur kúltúr sem ég þekki ekki. Kannski varð hún skotin í mér vegna þess að ég keypti uppáhalds kísilflögunar hennar: „Maðurinn sem keypti ADS8344N AD-breytur, það hafur lengi verið uppáhalds AD-breytan mín“ (svipað og ef kona í bókabúð myndi afgreiða mann sem byði um uppáhaldsbókina hennar). Kannski er þetta það sem hún notar internetið í þegar það er dauð stund í vinnunni. Það er ekkert svo ósvipað og að hanga á facebook eða myspace.
Ég held ég svari henni nú samt þótt mér þyki þetta pínu krípí. Ég hef oft fílað þegar fólk hefur soldið „stíl“ eða venjur í mannlegum samskiptum.