18 september 2008
Þegar ég var í menntaskóla pældi ég einu sinni soldið í því hvort lögfræði gæti kannski verið eitthvað fyrir mig. Ég skráði mig því í LÖG 103.
Þegar áfanginn byrjaði, fannst mér kennarinn frekar boring og með leiðilegar áherslur og nálgun á námsefnið. Krakkarnir sem voru með mér í áfanganum fannst mér líka koma með svo leiðileg og tilgangslaus innlegg í umræður í tímum, þannig að mér fannst umræðurnar í tímum yfirleitt frekar leiðilegar.
Ég skráði mig þessvegna úr áfanganum (þetta var seint á námsferlinum og ég var búinn með nóg af einingum og þurfti ekkert að klára þennan áfanga), og síðan hefur þessi kona sem kenndi þennan áfanga verið fyrir mér fulltrúi þess hvernig ég held að hinn týpíski lögfræðingur sé. Sömuleiðis eru krakkarnir sem voru með mér í áfanganumer, fulltrúar fólks sem hefur áhuga á lögfræði og leiðilegu umræðurnar sem fóru fram í tímum eru fyrir mér týpískar umræður um lögfræði.
Síðan ég skráði mig úr þessum áfanga hefur mér þessvegna fundist lögfræði frekar bjánaleg og asnaleg fræðigrein og ég fyrirlít hana einna mest af þeim fræðigreinum sem ég veit að séu til (sem eru viðurkenndar fræðigreinar). Mér fannst líka sumt sem ég lærði í LÖG103 mjög heimskulegt og bjánalegt.
Ég er viss um að ef ég hefði tekið sama LÖG103 með nemendum og kennara sem hefðu verið mér að skapi þá hefði ég kannski elskað þennan áfanga og verið með jákvæðari viðhorf til lögfræði.
Aðrir hlutir sem hafa mótað skoðanir mínar á lögfræði:
- Ferlega bjánlegir dómar og steingeldar röksemdafærslur dómara (sem tala oftast um fordæmi).
- Ummæli lögfræðinga í fjölmiðlum og umfjöllun um lög og lögfræði.
- Þegar Ólafur Ragnar var að spá í að beita neiturnarvaldinu á fjölmiðlafrumvarpið voru margir lögfræðingar sem vildu meina að hann mætti það ekki vegna þess að það væru ekki til fordæmi fyrir beitingu neitunarvaldsis. Væri þá ekki nær að annaðhvort fjarlægja klausuna um neitunarvald forseta úr stjórnarskránni eða hreinlega henda stjórnarskránni í ruslið fyrst það er ekkert að marka það sem stendur í henni?
Á þessum tímapunkti komst ég að því að það var ekki bara þessi eina kona sem kenndi LÖG103 sem er lögfræðingur og bjáni heldur líka ferlega margir lögfræðingarnir sem tóku þátt í þessari umræðu.
Hér er eldri bloggfærsla þar sem álit á lögfræði kemur einnig í ljós.
Ég verð nú samt að taka fram að þetta eru alhæfingar og ég er alls ekki á þeirri skoðun að hver einasti lögfræðingur sé bjáni. Ég hef talað við nokkra sem eru þrælskemmtilegir, meika sens og geta talað á áhugaverðan hátt um lögfræði.