23 september 2008
Ég man þegar ég var sæmilega nýbyrjaður í háskóla, þá fannst mér stundum soldið svakalegt að maður var stundum frá 8 á morgnanna til 22 á kvöldin í skólanum.
Ég var að ljúka við fyrsta 8-21 skóladaginn með tíma í stundatöflu allan daginn. Reyndar með klst matarhlé.
Ég reyndar missti af hálfum fyrirlestri því þegar ég var á leiðinni út, þurfti ég að kúka og það voru óvenju tímafrekar hægðir og ég nennti ekki að mæta of seint og gaf mér í staðin tíma til að búa til kaffi til að taka með mér og útbúa smá nesti.
Ég gerði verklega æfingu með Pakistana. Þegar ég bauð honum salthnetur (sem voru einmitt hluti af áðurnefnda nestinu mínu) afþakkaði hann þær pent þrátt fyrir að elska salthnetur. Hann borðar nefnilega bara á nóttinni þennan mánuðinn. Hann sagði mér að hann skildi ekkert í því að flestir í Svíþjóð segjast ekki aðhyllast nein trúarbrögð en samt er ekki þverfótað fyrir kirkjum þar (hvað er að þverfóta? kannski er það að taka skref í stefnu sem er þvert á meðalstefnu fótanna, fæturnir eru að meðaltali lóðréttir þegar maður labbar og þvert á lóðrétt er láréttasplanið. Þverfóta = taka skref í láréttaplaninu? Alternatívið við að þverfóta er þá kannski að langsumfóta).
Hann sagði mér líka að það tungumál sem væri líkast sænsku væri þýska. Ég reyndi þá að útskýra fyrir honum tengsl og skildleika germanskra mála. Hann vildi ekki kaupa að sænska væri álíka lík ensku og þýsku og mun líkari norsku og dönsku. Hann benti mér réttilega á að það er hvorki ä né ö í enska stafrófinu og heldur ekki því norska og danska en þá stafi má hinsvegar finna í þýska stafrófinu.